Κορνήλιος Πρίντεζης

Πολλές φορές με έχουν ρωτήσει (κυρίως γυναίκες), άλλες τόσες έχω πιάσει τον εαυτό μου να αναρωτιέται: Τι είναι αυτό που με κάνει να θέλω να παρακολουθώ σπορ;

Ναι, είναι σίγουρα το ότι βλέπω κάποιους να κάνουν κάτι που μου αρέσει και που θα ήθελα να μπορώ να το κάνω κι εγώ εξ’ ίσου καλά με αυτούς. Δεν είναι άλλωστε λίγες οι φορές που με το που τελείωνε ένας αγώνας, έφευγα καρφί για το γήπεδο παρέα με μια μπάλα και προσπαθούσα να αντιγράψω μια κίνηση, μια ντρίπλα, ένα σουτ που είχε πραγματοποιήσει λίγο νωρίτερα ένας εκ των ηρώων μου. Έφτιαχνα ιστορίες με το μυαλό μου, με έβαζα στο κέντρο ενός γηπέδου με κερκίδες έτοιμες να καταρεύσουν υπό το βάρος του πλήθους, άκουγα τον δημοσιογράφο να εξυμνεί τα κατορθώματά μου, σήκωνα κύπελλα, γινόμουν πρωτοσέλιδα σε εφημερίδες. Και μετά γυρνούσα σπίτι χαρούμενος, μόνο αν πίστευα ότι είχα καταφέρει – έστω και στο ελάχιστο – να πλησιάσω αυτό που είχα προσπαθήσει να αντιγράψω.

Είναι επίσης η έξαψη που δημιουργεί ένας αμφίρροπος αγώνας. Η χαρά της νίκης της ομάδας που υποστηρίζεις (στην ουσία ΧΩΡΙΣ να έχεις κάποιο λόγο που την υποστηρίζεις), η στιγμιαία απογοήτευση της ήττας, οι συζητήσεις με τους κολλητούς και η μοναδική εμπειρία να βλέπετε τον αγώνα μαζί (όχι αγαπητές μου, δεν είναι σαν να βλέπετε μαζί μια ταινία, είναι τελείως διαφορετικό), τα πειραγματάκια μετά το τέλος του παιχνιδιού. Όλα αυτά μαζί, αλλά τίποτα από αυτά δεν θα με κόλλαγε τελικά αν δεν υπήρχαν…

… ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΕΣ!!! Αυτό είναι που πραγματικά με κρατάει. Σε άλλους μπορεί να μην λειτουργεί έτσι, κάποιοι άλλοι πάνε μόνο για να ρίξουνε μπούφλες και να βρίσουνε και δεν τους ενδιαφέρουν στο ελάχιστο αυτά που αρχίσει να αραδιάζει στις μεταδόσεις του ο Σωτηρακόπουλος και δεν σταματάει (Γι αυτό άλλωστε γουστάρω και μετάδοση Σωτηρακόπουλου). Είναι καταπληκτικές οι ιστορίες, τις συνδέω με τη ζωή μου και τις κάνω κομμάτι μου. Κάθε χρονιά είναι μια καινούργια ευκαιρία να συμβούν τα απρόσμενα, να πάρει η εθνική το ευρωμπάσκετ του ’87, να εμφανιστεί ένα καινούργιο ταλέντο που βήμα – βήμα θα χτίζει την καριέρα του καθώς εγώ μεγαλώνω, να παρακολουθώ το τέλος της καριέρας ενός αστεριού να πλησιάζει – ένας πρόωρος θάνατος, παίχτες που γίνονται προπονητές και ξεκινάνε την προσπάθεια ξανά από άλλο πόστο. Γι αυτό θυμάμαι ποιος πήρε το κύπελλο πρωταθλητριών το 1997 και ποιος είναι ο Μπατς. Γιατί όλα είναι μια ωραία ιστορία.

Που άλλοτε πονάει και ακούει στο όνομα Κορνήλιος Τόμπσον και άλλοτε αναιρεί τον πόνο και ακούει στο όνομα Γιώργος Πρίντεζης.

Η χρονιά ήταν το 1994 και ο Ολυμπιακός είχε την καλύτερη ομάδα στην Ευρώπη. Έφτασε με σχετική ευκολία στον τελικό της ευρωλίγκας κι ας χρειάστηκε να κερδίσει στον ημιτελικό τον Παναθηναϊκό, στερώντας την δυνατότητα από τον τεράστιο Νίκο Γκάλη να παίξει επιτέλους κι αυτός στον τελικό, όπως του άξιζε. Η πολύ μικρότερου βεληνεκούς Μπανταλόνα, έκανε την έκπληξη τότε και κέρδισε στον άλλο ημιτελικό την ισχυρή Μπαρτσελόνα. Κι ο τελικός θεωρήθηκε εύκολος.

Όπως και πράγματι ήταν, μέχρι και εξίμιση λεπτά πριν το τέλος του. Ο Ολυμπιακός ήταν άνετα μπροστά, με σεβαστή διαφορά και τίποτα δεν έδειχνε ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να έρθουν τούμπα.

Μπορούσαν.

Μπόρεσαν.

Για εξίμιση λεπτά, δεν σταύρωσε καλάθι ο Ολυμπιακός. Η διαφορά σιγά – σιγά φαγώθηκε και μερικά δευτερόλεπτα πριν το τέλος, ο Κορνήλιος Τόμπσον με ένα τρίποντο έβαλε την Μπανταλόνα μπροστά στο σκορ. Ο Κορνήλιος Τόμπσον ήταν ένας πολύ μέτριος μπασκετμπολίστας. Για την ακρίβεια, αυτό το σουτ ήταν το απόγειο της καριέρας του. Ήταν ήδη 34 χρονών και ένα μήνα μετά τη στέψη του ως πρωταθλητής ευρώπης με την Μπανταλόνα, εγκατέλειψε την ομάδα για να συνεχίσει σε ομάδα μικρότερης κατηγορίας. Δεν είχε πετύχει φοβερά πράγματα στην καριέρα του, ούτε στο NBA, ούτε στην Ευρώπη. Δεν ήταν καν καλός σουτέρ από μακρινές αποστάσεις. Έβαλε όμως αυτό το τρίποντο.

Το οποίο με στοίχειωνε για 18 χρόνια. Ως απόψε το βράδυ. Οι καλοί μου φίλοι ξέρουν πόσο καλά θυμόμουν αυτή την φάση και υπό ποιες συνθήκες την έφερνα που και που στο μυαλό μου για να την εκμεταλλευτώ προς όφελός μου.

Αλλά τέρμα όλα αυτά, ήρθε ο επίλογος αυτής της ιστορίας. Φέτος, που η ΤΣΣΚΑ Μόσχας ήταν αδιαμφισβήτητα η καλύτερη ομάδα της Ευρώπης. Κι έφτασε με σχετική ευκολία στον τελικό της ευρωλίγκας, αν και η αλήθεια είναι πως χρειάστηκε την διαιτητική εύνοια για να αποκλείσει στον ημιτελικό τον Παναθηναϊκό. Ο πολύ μικρότερου βεληνεκούς Ολυμπιακός, έκανε την έκπληξη και κέρδισε στον άλλο ημιτελικό την ισχυρή Μπαρτσελόνα. Κι ο τελικός θεωρήθηκε εύκολος.

Όπως και πράγματι ήταν, μέχρι και έντεκα λεπτά πριν το τέλος του. Η ΤΣΣΚΑ ήταν άνετα μπροστά, με σεβαστή διαφορά και τίποτα δεν έδειχνε ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να έρθουν τούμπα.

Μπορούσαν.

Μπόρεσαν.

Στην τελευταία περίοδο, μια ανεξήγητη τρυκιμία απλώθηκε πάνω στους παίχτες της ρωσικής ομάδας και το ένα λάθος διαδέχονταν το προηγούμενο. Σε όλη την τελευταία περίοδο, σκόραραν μόνο 8 πόντους. Η διαφορά σιγά – σιγά φαγώθηκε και ένα δευτερόλεπτο πριν το τέλος ο Γιώργος Πρίντεζης με ένα σουτ από κοντινή απόσταση έβαλε μπροστά στο σκορ τον Ολυμπιακό και του έδωσε το κύπελλο. Ο Γιώργος Πρίντεζης δεν είναι κάνας σπουδαίος μπασκετμπολίστας. Είναι μαχητής, έχει αθλητικά προσόντα, αλλά συνολικά είναι ένας μέτριος παίχτης. Σε αντίθεση με τον Κορνήλιο, έχει ακόμα (καλώς εχόντων) αρκετά χρόνια καριέρας μπροστά του. Όμως δύσκολα θα βάλει άλλο καλάθι, πιο σημαντικό από αυτό που έβαλε απόψε.

Από αυτό που – επιτέλους – με εξιλέωσε.

Από αυτό που θα θυμούνται πολύ καλά κάποιοι από τους οπαδούς της ΤΣΣΚΑ για τα επόμενα χρόνια και πιθανώς να  το φέρνουν που και που στο μυαλό τους υπό συγκεκριμένες συνθήκες για να το εκμεταλλευτούν προς όφελός τους.

Μέχρι να έρθει ίσως κάποιος να τους εξιλεώσει…

debaser

Categories: Αθλητικά | Leave a comment

Ζητείται μπάτσος

Γεροδεμένος, κατά προτίμηση ψηλός, έχων ανάγκη χρηματικής απολαβής υψηλής χωρίς να τον ενοχλεί η δημόσια κατακραυγή.  Να ξέρει να βαράει. Προϋπηρεσία σε διαδηλώσεις και σε οποιαδήποτε ενέργεια καταστολής θεωρείται προσόν.

Αναλυτική περιγραφή της δουλειάς: Αναζητώ ένστολο ΜΑΤατζή να με σπάσει στο ξύλο εν ώρα υπηρεσίας του. Με ρέγουλα, ε; Αν πειραχτούν ζωτικά όργανα, σημαίνει αυτόματα αθέτηση της συμφωνίας!  Θα του κάνω μύνηση και θα δηλώσει ένοχος της πράξης του. Θα χάσει τη δουλειά του μεν (σιγά τη δουλειά εδώ που τα λέμε), όμως 3-4 χρονάκια αργότερα εγώ θα εισπράξω από το δημόσιο περί τα 300.000 ευρώπουλα για τα ψυχολογικά τραύματα που θα μου έχει προκαλέσει (βάσει δεδικασμένου πλέον). Προτίθεμαι να μοιραστώ το ποσό αυτό σε αναλογία 50-50 με τον μπάτσο. Ποσοστό αναλογίας συζητίσιμο. Οι ενδιαφερόμενοι, παρακαλούνται να στείλουν μύνημα για να κανονίσουμε τα περαιτέρω.

Με άλλα λόγια, ναι, να καταδικαστεί ο μπάτσος. Αλλά τι σόι απόφαση είναι αυτή που πρέπει να πληρώσει τέτοια αποζημίωση το δημόσιο; Ας τα πάρουν (όσα μπορούν) από την τσέπη του ίδιου του μπάτσου. Διαφορετικά α) χέστηκε ο μπάτσος β) χέστηκαν κι οι υπόλοιποι μπάτσοι, που κάνουν τα ίδια.

Αν πάντως υπάρχει ενδιαφέρον για τη δουλειά, επικοινωνήστε, ε; Η δουλειά δεν είναι ντροπή κι εγώ αντέχω στο ξύλο!

debaser

* Το σχετικό άσμα εδώ!

Σπύρος Γραμμένος – Η Αλίκη στη Χώρα των Γαμάτων

Από τη χώρα των θαυμάτων η Αλίκη
κατέβηκε μια βόλτα στη Θεσσαλονίκη
δεν είχε φράγκο να νοικιάσει ένα σπίτι
τραβάει μόνη της ετούτο το μανίκι

Και της την πέσανε μια μέρα δύο μπάτσοι
σ’ ένα παγκάκι η καημένη είχε κάτσει
μα δεν κατάλαβαν πως ήταν η Αλίκη
και την συνέλλαβαν σαν άστεγο αλήτη

Τότε τους είπε τη δικιά της ιστορία
προσπάθησε να ηρεμήσει τα θηρία
πότε πιστέψανε οι μπάτσοι την αλήθεια;
Νομίζανε πως τους πουλούσε παραμύθια

Και την κρατήσανε στο τμήμα δύο νύχτες
με μια τσατσά και δύο τάχα διαρρήκτες
ήρθαν την άλλη να την βγάλουν ευτυχώς
δυο τραπουλόχαρτα κι ένας ψηλός λαγός

Μα ο λαγός φορούσε πράσινα σταράκια
έφαγε κάμποσες και είδε αστεράκια
τα ίδια φόραγε ο παπουτσωμένος γάτος
μα αυτουνού ήτανε πράσινος κι ο πάτος

Τώρα η Αλίκη κάνει απεργία πείνας
κάπου στο Σύνταγμα στο κέντρο της Αθήνας
μαζεύει φίλους και φωνάζει στο λαό:
Αλληλεγγύη, βρε κουφάλες, στο λαγό!

Categories: Κοινωνία, χιούμορ | Leave a comment

Φλίκη νάμπερ του

Οι μέρες φλίκης συνεχίζονται ακάθεκτες, αν και ξεκίνησαν από σήμερα τα μακροβούτια. Άρα δεν θα μπορείτε (ξέρετε ποιοι) να με δουλεύετε άλλο και να μου λέτε ότι είμαι ο μόνος που δεν έχει πάει ακόμα για μπάνιο. Μ! Άλλο όμως θέλω να γράψω. Οπότε, επίκαιρο τραγούδι και αλλαγή παράγραφου για μάθημα ομαδικής ψυχολογίας.

Καθόμουν που λέτε σήμερα το πρωί σε μια ουρά. Από αυτές τις μακριές, που δεν ανήκουν όμως σε κανένα ζώο. Ήμουν προς το τέλος της ουράς, οπότε είχα χαλαρώσει, μην ελπίζοντας ότι η σειρά μου θα φτάσει σύντομα. Η εν λόγω ουρά βρισκόταν σε ένα κατάστημα και το κατάστημα είχε είσοδο πάνω σε μία κεντρική λεωφόρο της πόλης. Και πάρε τώρα σκηνικό: Μπουκάρει έξαφνα ένας μεγάλος σε ηλικία (55 – 60) μουστακοφόρος κύριος – από αυτούς που θα έβλεπες στο δρόμο και θα έλεγες “α, τη συμπαθητικός κυριούλης” – λέγοντας το απίθανο

“Ρε παιδιά, συγγνώμη, να περάσω μπροστά γιατί έχω παρκάρει άσχημα και ενοχλώ;”

Ναι, αυτό είπε. Αλήθεια. Αυτό είπε.

Το είπε!

Γυρνάω πίσω μου και βλέπω ότι ο τύπος είχε βάλει το αγροτικό 4Χ4 του διπλοπαρκαρισμένο πάνω στην λεωφόρο, έξω ακριβώς από το κατάστημα. Ίσα – ίσα χωρούσαν να περάσουν τα άλλα αμάξια, σχηματίζοντας φυσικά μία σειρά αντί για δύο. Μέχρι να ξαναγυρίσω το κεφάλι μου να τον κοιτάξω, ο τύπος είχε φτάσει μπροστά – μπροστά στην ουρά και είχε πάρει θέση για ταμείο.

Κάποιοι κοιτούσαν δυσανασχετισμένοι, κάποιοι έβγαλαν και κάτι ήχους που υπονοούσαν “μα, τι μαλάκα είσαι”. Όμως κανείς δεν μίλησε με ολοκληρωμένη πρόταση – συμπεριλαμβανομένου φυσικά του εαυτού μου – για να πει κάτι σαν “καλά, ρε παπάρα, δεν φτάνει που διπλοπάρκαρες και ενοχλείς τόσο κόσμο στο δρόμο, θες να περάσεις και πρώτος; Δεν ντρέπεσαι λιγάκι; Όχι, να μην περάσεις μπροστά, να πας να παρκάρεις κανονικά το ψωλάμαξο που πήρες με επιδότηση και μετά να έρθεις εδώ και να περιμένεις τη σειρά σου”.

Κάτι το θράσος του τύπου, κάτι το αιφνιδιαστικό της όλης κατάστασης, να ‘σου μια μικρογραφία κοινωνίας που την καταπιέζει ένας γελοίος και δεν αντιδρά καθόλου. Μικρογραφία μιας κοινωνίας που σε τρεις ημέρες θα κληθεί να ψηφίσει για να φέρει τους αντιπροσώπους της στη βουλή των Ελλήνων…

Ο τύπος πλήρωσε βιαστικά, ενώ ήδη είχε έρθει ένα λεωφορείο και κορνάριζε απέξω μιας και δεν χωρούσε να περάσει. Βγήκε από το κατάστημα, έκανε μια χειρονομία προς τον οδηγό του λεωφορείου “σε μισό λεπτάκι έχω φύγει” και μπήκε στην αγροτική μαούνα των 180 ίππων. Το ζήσαμε και κανείς μας δεν μίλησε. Και στα δικά σας!

debaser

* Επιεικώς γελοίο αυτό το δημοσίευμα. Εφτακόσοιεικοσιτρεις λόγοι υπάρχουν για να γκρινιάξει κάποιος με το υπουργείο παιδείας ΚΑΙ θρησκευμάτων. Ο συγκεκριμένος δεν είναι ένας από αυτούς! Καλά, αυτός που το έγραψε, πριν από πόσα χρόνια έχει τελειώσει το σχολείο; Διότι στη δική μου (παλιά) γενιά, τα στοιχεία δημοκρατικού πολιτεύματος ήταν ήδη κάτι παραπάνω από τα θρησκευτικά και την ξένη γλώσσα στην κλίμακα “η ώρα του παιδιού”. ΤΣΠ; Να ζητούσε την αναβάθμιση του μαθήματος σε κάτι που να μοιάζει με μάθημα, θα το καταλάβαινα. Αλλά γκρίνια για την γκρίνια και βάλε μέσα και μια χούντα που είναι πιασάρικη, αδυνατώ.

The Cure – A Forest

Come closer and see
see into the trees
find the girl
while you can
Come closer and see
see into the dark
just follow your eyes
just follow your eyes

I hear her voice
calling my name
the sound is deep
in the dark
I hear her voice
and start to run
into the trees
into the trees

into the trees

Suddenly I stop
but i know it’s too late
I’m lost in a forest
all alone
The girl was never there
it’s always the same
I’m running towards nothing
again and again and again

Categories: μουσική, μπλα - μπλα | Leave a comment

Φλίκη!

Ο Μάιος μας έφτασε και με βήμα ταχύ (έστω και με μηχανική βοήθεια) τον προϋπαντήσαμε στην εξοχή. Κι όπως έλεγε μια ψυχή – που ζει πλέον στο Λονδίνο (κάρφωμα) – την πρωτοχρονιά του 2007, “πότε έφτασε κιόλας, ρε μαλάκα;”

Έφτασε όμως και λείαν συντόμως κατά πως φαίνεται θα ξεκινήσουν τα μακροβούτια, τα θερινά σχέδια και τα όνειρα καλοκαιρινής νύχτας.

Ώσπου να γίνουν όμως όλα αυτά, ας βάλω για μια ακόμα φορά σήμερα το άσμα που λιώνω τα τελευταία 24ωρα.

Κι ας μοιραστώ δυο βιντεάκια που έβγαλε πρόσφατα η NASA στην δημοσιότητα και με έκανε να θυμηθώ τις μέρες που έλεγα πως θέλω να γίνω αστροναύτης όταν μεγαλώσω:      Ένα    Δύο

Πιθανώς με περισσότερο κέφι την επόμενη φορά,

debaser

 

Chet Baker – It’s Always You

Whenever its early twilight
I watch ‘till a star breaks through
Funny, its not a star I see
It’s always you

Whenever I roam through roses
And lately I often do
Funny, its not a rose I touch
It’s always you

If a breeze caresses me
It’s really you strolling by
If I hear a melody
It’s merely the way you sigh

Wherever you are, you’re near me
You dare me to be untrue
Funny, each time I fall in love
It’s always you

If a breeze caresses me
It’s really you strolling by
If I hear a melody
It’s merely the way you sigh

Wherever you are, you’re near me
You dare me to be untrue
Funny, each time I fall in love
It’s always you

 

Categories: μεταμεσονύχτιοι παροξυσμοί, μουσική | Leave a comment

Φτου, κι άλλες εκλογές να μη σε βρουν!

Συμπολίτη, συμπατριώτη, Έλληνα!

Είναι αλήθεια πως είχα πει να μην γράψω τίποτα σχετικό με τις επερχόμενες εκλογές, όπως είναι αλήθεια επίσης πως κατά πάσα πιθανότητα θα τηρήσω αυτό που είχα πει. Εκτός αν αυτό που γράφω τώρα θεωρείται σχετικό με τις εκλογές, οπότε την πάτησα και δεν θα τηρήσω αυτό που είχα πει…

Τελοσπάντων, αλλού θέλω να καταλήξω: Για τις επερχόμενες εκλογές κάθησε και έψαξε και αγωνίστηκε και έγραψε η φίλη η Μαρία. Όχι η κουτσή. Και επειδή μου άρεσε αυτό που έγραψε (κατόπιν ψαξίματος, αγώνα και καθισιού), το κοπιπεϊστάρω εδώ. Στην τελική, πιο χρησιμο μου φαίνεται από το choose for greece!

Πάμε λοιπόν, για νέες ήττες – για νέες συντριβές

debaser

Διορθωμένος Οδηγός εκλογών 2012 – όλα τα κόμματα και οι απόψεις τους με 5 λόγια. Δείτε και πάρτε θέση.

Dear all, 
Ακολουθεί ενα crash test με τις βασικές θέσεις όλων των κομμάτων που θα κατέβουν στις εκλογές της  6ης Μαϊου.  Για τους…. γνωστούς  5  (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΛΑΟΣ) δεν υπάρχει αναλυτική αναφορά επειδή οι θέσεις τους προβάλονται διαρκώς από τα MEDIA τα τελευταία 2 χρόνια, οπότε λιγο πολύ τις ξέρουμε. Έχω κάνει λοιπόν απλά link στα official websites τους για κάποιον που θα ήθελε να δει κάποια λεπτομέρεια. Ο οδηγός αυτός έχει συνταχθεί κυρίως για τους “πρωτοεμφανιζόμενους” και τους ” μικρούς” που δεν έχουν τη δυνατότητα αντίστοιχης προβολής, αλλά ωστόσο αποτελούν επιλογή για όλους. Τα κείμενα έχουν γίνει copy paste από τα επίσημα website τους / ενημερωτικά φυλλάδια, γιατί πιστεύω ότι και ο τρόπος που επιλέγει κάποιος να περιγράψει τις θέσεις του έχει, σημασία. Αν δεν έχετε αποφασίσει ακόμα, σίγουρα θα σας βοηθήσει να καταλήξετε κάπου. Αν έχετε, θα σας βοηθήσει να ερμηνεύσετε τα νούμερα των δημοσκοπήσεων.   Σε οποιαδήποτε περίπτωση, ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ να ψηφίσετε σε αυτές τις εκλογές! Αν  μάθαμε κάτι από όλη αυτή την περιπέτεια, τότε ας πάρουμε, για μια φορά,  θέση για το τι θα μας συμβεί!  Θυμίζω επίσης ότι το λευκό και το άκυρο προσμετρούνται αβλεπεί στο πρώτο κόμμα, όπως επίσης ότι, η αποχή, ακόμα και αν φτάσει το 90% δεν βγαζει τις εκλογές άκυρες. Οπότε πριν πάτε βόλτα την Κυριακή κάντε μια βόλτα απ’ την κάλπη, γιατι κι αν εσεις δεν κάνετε,  τα κομματόσκυλα θα το κάνουν σίγουρα και θα βγάλουν κυβέρνηση, πιστέψτε με! 
Υ.Γ. – Στη λίστα ΔΕΝ συμπεριλαμβάνεται η Χρυσή Αυγή. Δεν είναι παράληψη ή λάθος, είναι συνειδητός αποκλεισμός και η μοναδική προσωπική παρέμβαση σε ένα κατά τα άλλα απόλυτα στεγνό, από τις προσωπικές μου απόψεις, κείμενο. Συγχωρέστε με, ΑΡΝΟΥΜΑΙ να παραθέσω ως επιλογή, ένα κόμμα που δηλώνει νεοναζιστικό / φιλοχουντικό. Οι εραστές των τάνκς και των παντώς είδους αγκυλωτών σταυρών και αναδυώμενων σταυραητών ας σκάψουν ένα λάκο, και ας πέσουν μέσα  
6) Δημοκρατική Συμμαχία (Ντόρα Μπακογιάννη),  Κόμμα που προέκυψε μετά την αποχώρισή της από την ΝΔ,
    Βασικές Αρχές: Άνοιγμα επαγγελμάτων, Αποκρατικοποίηση των ΔΕΚΟ, Ιδιωτικοποίηση με βάση την μελλοντική αξία των ακινήτων / επιχειρήσεων, ενιαίος φορολογικός συντελεστής 20% για όλους, μείωση του ΦΠΑ σε βασικά προϊόντα ή τομείς ιδιαίτερης σημασίας (Τουρισμός, είδη μεσογειακής διατροφής), μείωση 10% των ασφαλιστικών εισφορών και 50% στις νέες επιχειρήσεις για τα πρώτα 3 χρόνια της λειτουργίας τους, ρύθμιση στεγαστικών δανείων πρώτης κατοικίας με επιδότηση επιτοκίου ύψους 2,5% και επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, 200 βουλευτές στη βουλή, 50% μείωση στις επιδοτήσεις των κομμάτων αλλά και στις πολιτικές δαπάνες, κατάργηση βουλευτικής ασυλίας, διαφάνεια στα οικονομικά των κομμάτων,  
Ευρώ ή Δραχμή:  Υπερ της Παραμονής στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την τήρηση των όρων του Μνημονίου, αλλά θέτει και κάποια επιπλέον αιτήματα όπως την πίεση για τη δημιουργία ενός Ταμείου Αναπτυξιακής Ενίσχυσης και παροχή εγγυήσεων για επενδύσεις στην Ελλάδα μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, αλλά και μέσω πόρων από το Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς (ΕΣΠΑ).
Official Website for more info: http://www.dimsim.gr/
7) Κοινωνική Συμφωνία (Λουκά Κατσέλη), Κόμμα που προήλθε απο στελέχη του ΠΑΣΟΚ μετά την άρνηση τους να ψηφίσουν το μνημόνιο 2
Βασικές αρχές: Άμεση μείωση κατά 30% όλων των στεγαστικών, επαγγελματικών και καταναλωτικών δανείων,Άμεση μείωση κατά 20% όλων των τιμών προϊόντων ευρείας κατανάλωσης, Ενίσχυση των ανέργων με τη χορήγηση εκπτωτικής κάρτας που θα εξασφαλίζει έκπτωση 40% σε όλα τα προϊόντα πρώτης ανάγκης, που προμηθεύονται από super market, Άμεσος συμψηφισμός οφειλών του ευρύτερου δημοσίου προς ιδιώτες και αντιστρόφως. Διαπραγμάτευση ενός αναπτυξιακού πακέτου με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ: ενός νέου Σχεδίου Μάρσαλ,Θέσπιση ισχυρών φορολογικών κινήτρων για ξένες επενδύσεις σε συνδυασμό με σταθερό θεσμικό πλαίσιο και απλοποίηση γραφειοκρατικών διαδικασιών, Εμπλοκή των Εμποροβιοτεχνικών Επιμελητηρίων, των Διπλωματικών Υπηρεσιών που θα συντονίσει συγκεκριμένες ενέργειες άμεσης προώθησης των ελληνικών εξαγωγών, δημοσίευση του «πόθεν έσχες» οχι μόνο πολιτικών αλλά και των ιδιοκτητών, μετόχων και διευθυντών μέσων μαζικής ενημέρωσης, των δημοσιογράφων, των επικεφαλής τραπεζών και επιχειρήσεων του δημόσιου τομέα και των δικαστικών λειτουργών και άρση του τραπεζικού απορρήτου για όλους αυτούς, ριζική αλλαγή του καθεστώτος απόδοσης ποινικών ευθυνών στους Υπουργούς,  μικρό υπουργικό συμβούλιο που δεν θα υπερβαίνει τα 20 μέλη και μείωση κατά ½ του αριθμού των συνεργατών των Υπουργών, διαμόρφωση ενός  δίκαιου μισθολογίου στον δημόσιο τομέα, που θα εξαφανίζει τις τεράστιες μισθολογικές διαφορές.
Ευρώ ή Δραχμή: Ναι στο Ευρώ, όχι στο Μνημόνιο

8 ) Ανεξάρτητοι Έλληνες (Πάνος Καμμένος), Αποσχισθής και αυτός από την ΝΔ επειδή αρνήθηκε να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση Παπαδήμου.  Κατεβαίνει για πρώτη φορά στις εκλογές με δικό του κόμμα
Βασικές αρχές: Ποινική ευθύνη του Υπουργού Οικονομικών και Οικονομίας σε περίπτωση που δεν τηρηθεί ο προϋπολογισμός, Κρατικοποιήση της Τράπεζας της Ελλάδος ( και απόσυρση της από το Χρηματιστήριο), κρατικός έλεγχος των εταιριών που παραγουν και διανέμουν πλουτοπαραγωγικές πηγές ( νερό, ηλεκτρικό, ενέργεια, πετρέλαιο, φυσικό αέριο), κατάργηση υπουργείων και όλων των θέσεων υφυπουργών και των συμβούλων τους, ίδρυση νέας Ελληνικής Τράπεζας Επενδύσεων στα πρότυπα της γερμανικής  KfW Bankengruppe, η οποία θα αναλάβει τις δημόσιες επενδύσεις κατά 50% όσον αφορά τα έργα, ναυτιλία (υπο ελληνική σημαία)την αναβάθμιση του Ελληνικού τουρισμού και την αναδιάρθρωση και αναβάθμιση της αγροτικής οικονομίας, χρηματοδοτήσεις Νέων Επιχειρήσεων (start ups), χρηματοδοτήσεις έρευνας, τεχνολογίας, ευρεσιτεχνιών, πνευματικών δικαιωμάτων, καινοτόμων τεχνολογιών κτλ. Θα λειτουργεί επίσης ως Export Finance Agency εκτός Ελλάδος, λειτουργώντας ως η τράπεζα προώθησης των εξαγωγών των Ελληνικών επιχειρήσεων, Λογιστικός Έλεγχος Δημοσίου Χρέους, Κούρεμα δανείων νοικοκυριών επιχειρήσεων 20% – 30%, Κατάργηση του Τειρεσία, Κατάργηση των Εισπρακτικών εταιρειών, Κατάργηση της Μονιμότητας, Ενιαίο Μισθολόγιο. Ορισμός του αφορολόγητου στα όρια της φτώχειας, Φορολογική κλίμακα: 5% για εισόδημα μέχρι 12.000, 5% – 10% εώς τις 20.000, 10%- 15% για εισόδημα μέχρι 30.000, 15%-20% μέχρι τις 50.000, 20%-25% μέχρι τις 100.000 και 25% σταθερά από 100.000 και πάνω χωρίς καμία εξαίρεση. Μείωση του συντελεστή ΦΠΑ στο 15% για όλα τα προϊόντα γενικά και 5% ειδικά για τουριστικά πακέτα, ναυτηλιακές εργασίες, αγροτικά, κτηνοτροφικά, αλιευτικά προϊόντα.  
Ευρώ ή Δραχμή: Οχι στο Μνημόνιο,  Ναι στην Ε.Ε. με προϋποθέσεις:  διατήρηση της εθνικής μας κυριαρχίας, διαγραφή του επαχθούς χρεους, διεκδίκηση πολεμικών αποζημίωσεων και αναζήτηση δανείου από Κίνα – Ρωσία.
Official Website for more info:  http://anexartitoiellines.gr/program.php 

9) Δημοκρατική Αριστερά ( Φωτ. Κουβέλης), 
Βασικές άρχες: Έλεγχος και φορολόγηση μεγάλων περιουσιών που αποκτήθηκαν από πολιτικά πρόσωπα, διαχειριστές δημοσίου χρήματος και μέλη επιτροπών ανάθεσης έργων, τα τελευταία είκοσι (20) έτη, ανεύρεση όσων έχουν φοροδιαφύγει και φορολόγηση τους για παρελθούσες χρήσεις ανεξαρτήτως αν αυτές θεωρούνται φορολογικά  κλεισμένες, Επανακεφαλαιοποίηση τραπεζών με χρηση κοινοτικών πόρων, Καταπολέμιση της φοροδιαφυγής σε πραγματικό χρόνο (έλεγχος διακίνησης του πετρελαίου, δραστικός περιορισμός του παραεμπορίου κτλ), φορολόγιση του μεγάλου κεφαλαίου (Θέσπιση ειδικής εισφοράς σε πλοιοκτήτες, καζίνο, επιχειρήσεις με τζίρο άνω των 2.000.000 ευρώ), Ίδρυση ειδικού κλάδου φορολογικών ελεγκτών, κατά τα ισχύοντα στις χώρες της Ε.Ε, Φορολόγηση των εισοδημάτων της εκκλησίας από όλες τις εμπορικές πράξεις της καθώς και της ακίνητης περιουσίας της, χρηματοδότηση της ανάπτυξης με το συνδυασμό της αξιοποίησης πόρων του ΕΣΠΑ, της δανειοδότησης από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και της κινητοποίησης ιδιωτικών πόρων, διαμόρφωση ενός ισχυρού πυλώνα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα υπό τον έλεγχο του δημοσίου,
Ευρώ ή Δραχμή: Παραμονή της χώρας στο Ευρώ, αλλά με τροποποίηση των όρων του συμφωνηθέντος πλαισίου, Αλλαγή των μέτρων ύψους  11,5 δις για τη δημοσιονομική προσαρμογή 2012-2014 με προστασία του λαϊκού εισοδήματος και απόδοση βαρύτητας στην καταπολέμηση της σπατάλης και της διαφθοράς  και στην αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, Άρση της πράξης νομοθετικού περιεχομένου που μείωσε τους κατώτατους μισθούς και επαναρύθμιση των εργασιακών σχέσεων σε συνδυασμό με ένα διαφορετικό πρόγραμμα ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας
Official Website for more info: http://www.dimokratikiaristera.gr/
10)Δράση – Φιλελεύθερη Συμμαχία (συνασπισμός συνεργαζομένων κομμάτων) – (Σ. Μάνος και Γ. Βαλλιανάτος),
Βασικές Θέσεις: Δραστική συρρίκνωση του κράτους και κάθε περιττής κρατικής δαπάνης. Επιβολή ενιαίας επίπεδης (flat) φορολογίας, με αφορολόγητο όριο 5.000€, για όλα τα εισοδήματα, ίσης προς το 20% του εισοδήματος (25% για πέρα από 100.000€ και 30% για πέρα από 300.000€).  Καθιέρωση Βασικής Εθνικής Σύνταξης 700€ μηνιαίως για κάθε πολίτη – άνδρα ή γυναίκα – που συμπληρώνει τα 67 χωρίς οποιεσδήποτε προϋποθέσεις(χωρίς κρατήσεις δηλαδή). Aγρότες – κτηνοτρόφοι θα λαμβάνουν την ίδια ακριβώς σύνταξη με τους βουλευτές- υπαλλήλους των ΔΕΚΟ.  Όποιος επιθυμεί μεγαλύτερη σύνταξη συμβάλλεται ελεύθερα με ταμεία συνταξιοδότησης, ελληνικά ή ξένα. Η Βασική Εθνική Σύνταξη καταβάλλεται από το κράτος και χρηματοδοτείται από τα φορολογικά έσοδα. Οι εργαζόμενοι και η εργοδοσία απαλλάσσονται ολοσχερώς από τις κρατήσεις. (Προβλέπεται μεταβατική περίοδος προσαρμογής ώστε να μη θιγούν οι ήδη συνταξιούχοι και εκείνοι που έχουν ήδη κατοχυρώσει με τις εισφορές τους σύνταξη μεγαλύτερη από τη ΒΕΣ).  Παράλληλα με τη μείωση της κρατικής δαπάνης, κατάργηση κάθε φόρου στην κατοχή ακίνητης περιουσίας. Φορολόγηση της υπεραξίας κατά την μεταβίβαση ως εισόδημα και ενιαίο τέλος αποκλειστικώς για την χρηματοδότηση των ΟΤΑ.  Η υγεία χρηματοδοτείται από τη φορολογία. Τις υπηρεσίες υγείας παρέχουν ιατροί και νοσοκομεία που συμβάλλονται με το σύστημα υγείας όπως ακριβώς γίνεται με τα προγράμματα υγείας των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. Οι ευπορότεροι πολίτες συμμετέχουν στη δαπάνη και εφ’ όσον επιθυμούν πολυτελέστερες υπηρεσίες (μονόκλινα δωμάτια π.χ.) συνάπτουν πρόσθετη ασφάλιση με ελληνικές ή ξένες ασφαλιστικές εταιρείες. Εργαζόμενοι και εργοδότες απαλλάσσονται από τις κρατήσεις βοηθώντας και στον τομέα της απασχόλησης: Σε συνδυασμό με την βασική εθνική σύνταξη, η κατάργηση των κρατήσεων θα οδηγήσει στην αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος του εργαζόμενου και τη δραστική μείωση του εργασιακού κόστους για τον εργοδότη. Το αποτέλεσμα θα είναι η κατακόρυφη άνοδος της ανταγωνιστικότητας, η αύξηση της οικονομικής δραστηριότητας και η αύξηση της απασχόλησης. Ταυτόχρονα αφαιρεί τα κίνητρα για μαύρη εργασία και για απασχόληση παράνομων αλλοδαπών. Πλήρης απελευθέρωση των επαγγελμάτων, κατάργηση νομικών περιορισμών στις εργασιακές σχέσεις, πραγματικά ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, περιορισμός των αδικαιολόγητων προνομίων των συνδικαλιστών, και απελευθέρωση αγορών και προϊόντων (ωράρια, διατάξεις και άλλα προσκόμματα).
Ευρώ ή Δραχμή: Ναι στην παραμονή στην Ε.Ε, οχι στα συγκεκριμενα μετρα που προβλεπει το Μνημόνιο 
Official website for more info: http://www.greekliberals.net
11) Οικολόγοι Πράσινοι (6μελής εκτελεστική επιτροπή), 
Βασικές Θέσεις: Απλή Αναλογική και μικρότερες εκλογικές περιφέρειες, Κατάργηση νόμου περι ευθύνης υπουργών, Δημοψηφίσματα για σημαντικές αποφάσεις, κατάργηση των “μυστικών κονδυλίων” ενσωμάτωση της περιβαλλόντικης πολιτικής στη στρατηγική όλων των υπουγείων, Πλήρης διαχωρισμός εκκλησίας – κράτους, ιδιωτικοποιήσεις μόνο υπό τις προϋποθέσεις ότι δεν αφορούν φυσικούς πόρους, και ιδιαίτερα το νερό ή τα δίκτυα κοινής ωφέλειας, Έλεγχος των γκρίζων περιουσιών, αυστηρό και ουσιαστικό πόθεν έσχες και εφαρμογή περιουσιολογίου, Απλοποίηση και εξορθολογισμός φορολογικού συστήματος με σκοπό τη μείωση των περιθωρίων εκβιασμών, διαφθοράς, Ανασχεδίαση και μείωση του ΦΠΑ για την εξυπηρέτηση κοινωνικών αναγκών, Μείωση του φορολογικού συντελεστή για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο μισό (Το ισχύον 20% για τις ομόρρυθμες εταιρείες να γίνει 10%), Φορολογική ελάφρυνση των επιχειρήσεων που μοιράζονται κέρδη με τους εργαζόμενούς τους, Φορολόγηση των διανεμόμενων κερδών των ΑΕ (μερίσματα Κ.Λ.) ως εισόδημα φυσικών προσώπων, Φορολόγηση των βραχυπρόθεσμων κερδοσκοπικών αγοραπωλησιών μετοχών με πολλαπλάσιο συντελεστή από τον ισχύοντα, Φορολόγηση της Εκκλησιαστικής Περιουσίας, Συγχώνευση δημοσίων υπηρεσιών με επικαλυπτόμενες ή αντιφατικές μεταξύ τους αρμοδιότητες,Κάλυψη των κενών προσωπικού με μετατάξεις υπό την εποπτεία του ΑΣΕΠ και όχι νέες προσλήψεις, Προάσπιση της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ως ελάχιστο κατώτατο όριο διασφάλισης από την φτώχεια,ξιολόγηση     των υπηρεσιών δημοσίου μετά από μία διεξοδική και πολυμερή διαβούλευση, την οποία όμως θα πρέπει να συντονίσει ένας επιστημονικός φορέας δημοσίου χαρακτήρα και αντίστοιχη  αναμόρφωση του Δημοσιοϋπαλληλικού Κώδικα.
Ευρώ ή Δραχμή: Οχι στο Μνημόνιο, Ναι στην παραμονή στην Ευρωπαϊκή ένωση. Διαπραγμάτευση καλύτερων όρων για το μηχανισμό στήριξης
Official Website for more info: http://blog.ecogreens.gr/
12) Ένωση Κεντρώων (Β. Λεβέντης),
Βασικές θέσεις: Υποστηρίζουν την Απλή Αναλογική ως εκλογικό σύστημα, Την απόρριψη του δικοματισμού, την πάταξη των διαπλεκόμενων, την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου και το μέγεθος της υφαλοκρηπίδας της κάθε παράκτιας χώρας στο Αιγαίο. Την έκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης και το δικαίωμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια. Θέλουν τον εναέριο χώρο και την έκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης σε 10 ναυτικά μίλια για αεροπορικά θέματα. Τέλος θέτουν θέμα του καθεστώτος αποστρατικοποίησης των ελληνικών νησιών του Ανατολικού Αιγαίου απέναντι από τις μικρασιατικές ακτές όπως επίσης και το καθεστώς ορισμένων βραχονησίδων του Αιγαίου με αιχμή η διένεξη για τις βραχονησίδες Ίμια.
Ευρώ ή Δραχμή: Ναι στην ΟΝΕ αλλά λένε Όχι στον φαύλο πολιτικό κόσμο που χρησιμοποιεί την ΟΝΕ για να τις φορτώσει τα δικά του λάθη και ανομήματα.
Official Website for more info: http://www.enosikentroon.gr
13) Κόμμα Φιλελευθέρων ( Κ. Καλλιγιάννης),  Είναι οι συνεχιστές του Ελευθέριου Βενιζέλου
Βασικές θέσεις:  Στηρίζουν την Απλή Αναλογική ως εκλογικό νόμο, Στηρίζουν το ΕΣΥ ως σύστημα Υγείας το οποίο θα αφορά όμως όλους τους κλάδους Υγείας, θέλουν να  επαναφέρουν την αξιοπιστία και τη σοβαρότητα στην πολιτική ζωή της χώρας μας, δεν συντάσονται ούτε με τη δεξιά αδικία στη διανομή του παραγόμενου πλούτου, αλλά ούτε την αριστερή ακριβοδίκαιη κατανομή της κοινωνικής μιζέριας και εξαθλίωσης, Ενθαρρύνουμε την ατομική πρωτοβουλία ως κυρίαρχη πολιτικοοικονομική φιλοσοφία για τη λειτουργία του οικονομικού περιβάλλοντος της χώρας μας, ακολουθούν τις αρχές που έθεσε ο Εθνάρχης ελευθέριος Βενιζέλος
Official Website for more info: http://liberalparty.gr
14) Δημοσθένης Βεργής – Έλληνες Οικολόγοι (Δ. Βεργής), 
Κατεβαίνει σε συνεργασία με τη Τζούλια Αλεξανδράτου η οποία  θα συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο του κόμματος στη Β’ περιφέρεια Αθηνών και ο προέδρος δεσμεύεται να τις αναθέσει το υπουργείο Πολιτισμού. Συμφωνήσαν σε κοινό πρόγραμμα που περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα παρακάτω (κείμενο που πήρα από ανακοίνωσή τους στο διαδίκτυο) : Η Τζούλια Αλεξανδράτου αναλαμβάνει τη διαγραφή του χρέους της Ελλάδος μετά από τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με το Στρος Καν.  Πλήρη ακύρωση των μνημονιακών συμβάσεων.  Οι ερωτικές συνευρέσεις των ζευγαριών στα ξενοδοχεία θα επιδοτούνται από το ελληνικό δημόσιο.  Όλα τα φάρμακα που αφορούν την ανδρική στύση θα παραχωρούνται δωρεάν από το υπουργείο υγείας. Όχι στον κοινωνικό και σεξουαλικό ρατσισμό (συμμετοχή ειδικών ομάδων στα ψηφοδέλτια).  Τα δάση ανήκουν στα δέντρα και στα άγρια ζώα.  Άδεια παραμονής και εργασίας σε όλους τους μετανάστες.  Όχι στην συσσίτια και την ελεημοσύνη, καταργούν την υπερηφάνεια και την ιστορία του λαού μας. Να χαρισθεί η ανεκμετάλλευτη γη σε ακτήμονες. Αποποινικοποίηση των ναρκωτικών.  Να χαριστούν όλα τα χρέη των ανέργων από τις τράπεζες την εφορία και το ΙΚΑ. Δωρεάν ρεύμα νερό και συγκοινωνίες. Δωρεάν παιδεία και υγεία. Αξιοκρατία και δουλειά και για όλους τους νέους. Δικαίωμα και συμμετοχή στον πολιτισμό όλων των κοινωνικών ομάδων με πρωταγωνιστή το ταλέντο τους και όχι το πολιτικό και σεξουαλικό μέσον. Λευτεριά στους αγωνιστές που βρίσκονται στις φυλακές. 
Οfficial website for more info: Δεν Έχουν
15) ΟΧΙ (συνασπισμός των συνεργαζόμενων κομμάτων Δημοκρατική Αναγέννηση και Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Σ. Παπαθεμελής- Δημήτρης Καζάκης),
Βασικές θέσεις: (κείμενο που πήρα από ανακοίνωσή τους στο διαδίκτυο) Απονομιμοποίηση του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος που οδήγησε τη χώρα στην χρεοκοπία και την καταστροφή. Τιμωρία των ενόχων και δήμευση των περιουσιών τους. Καταγγελία των Μνημονίων, των Δανειακών Συμβάσεων και των δεσμεύσεων της χώρας. Παύση πληρωμών προς τους δανειστές. Απαιτούμε την άμεση καταβολή των πολεμικών αποζημιώσεων και του κατοχικού δανείου από την Γερμανία.
Οικονομική ανάκαμψη της χώρας με ανασυγκρότηση της οικονομίας σε εθνική βάση, αξιοποίηση της δημιουργικότητας του λαού μας, των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας, των πλουτοπαραγωγικών της πηγών και του γεωγραφικού της χώρου, (ΑΟΖ), ενίσχυση του λαϊκού εισοδήματος. Δημοψήφισμα για την θέση της χώρας μας στην Ευρωζώνη.Υπερασπιζόμαστε την ιστορική, γλωσσική, θρησκευτική και πολιτιστική μας ταυτότητα και κληρονομιά. Για την ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας υποστηρίζουμε μία εθνική στρατηγική αποτρεπτικής ισχύος που να αντικαταστήσει τον ενδοτισμό της κατευναστικής πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων. Απαιτούμε σύγκληση συντακτικής εθνοσυνέλευσης και αναθεώρηση του καταστατικού χάρτη για την εγκαθίδρυση μιας ελεύθερης και ανεξάρτητης Πολιτείας με πραγματικά αδέσμευτες εξουσίες, Εκτελεστική, Δικαστική, Νομοθετική, και εφαρμογή απλής αναλογικής για βαθύτερη δημοκρατία.
Official website for more info: Δέν έχουν
16)  ΚΙΝΗΜΑ ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ – (Βασίλης Παπαδόπουλος) Μετρούν ιστορία 3 περίπου χρόνων με κύρια δράση την κατάργηση των διοδίων, ενεργή συμμετοχή στην κίνηση πολιτών της Κεραταίας κατά της ΧΥΤΑ και στην άρνηση πληρωμής του ” Χαρατσιού” της ΔΕΗ
Βασικές θέσεις: Ελεύθερη διέλευση στο εθνικό οδικό δίκτυο, Δωρεάν χρήση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς,  Δωρεάν παιδεία, Δωρεάν Υγεία, Δωρεάν παροχή νερού, Δωρεάν πρόσβαση στις παραλίες. Δωρεάν Παροχή ηλεκτρικού ρεύματος σε ανέργους και χαμηλοσυνταξιούχους, Δωρεάν θέρμανση για τους ανέργους για τις φτωχές και πολύτεκνες οικογένειες. Δημιουργία ξενώνων και λαϊκών συσσιτίων για όλους τους αστέγους, φτωχούς συμπολίτες μας και όσους το έχουν ανάγκη, διαγραφή των χρεών των απλών πολιτών προς τις τράπεζες και εθνικοποίησή τους. 
  Ευρώ ή Δραχμή: Θεωρούν το δίλημμα πλασματικό καθώς θεωρούν το πρόβλημα μας σήμερα συστημικό και όχι νομισματικό.
Υποστηρίζουν ότι μια επιστροφή στη δραχμή, θα είναι δραματική για τη ζωή μας λόγω της υποτίμησης του νομίσματος, του πληθωρισμού, και της εκμηδένισης των εισοδημάτων, αλλά υπογραμμίζουν ότι και η παραμονή στο ευρώ με τις παρούσες συνθήκες πρακτικά έχει το ίδιο αποτέλεσμα, λόγω του υψηλού κόστους των βασικών αγαθών και υπηρεσιών (πετρέλαιο, σουπερμάρκετ κτλ) έναντι της εκμηδένισης των μισθών, της ανεργίας και της υπέρογκης φορολογίας. Υποστηρίζουν αλλαγές με κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του υλικές και πνευματικές μέσω οποιουδήποτε συστήματος επιτρέψει την επίτευξή τους.
Official Website for more info:  http://kinimadenplirono.gr/
17) Κ.Ε.Α.Ν.- Κίνημα Εθνικής Αντίστασης (Ιπποκράτης Σαββούρας),  Δεν βρήκα περαιτέρω πληροφορίες για το κόμμα, αλλα παραθέτω απόσπασμα σχετικού άρθρου για τον Ιπποκρατη Σαββούρα όπως έχει αναρτηθεί στη Βικιπεδεία. Θα σας δώσει εικόνα. 
Γεννήθηκε στη Μύρινα Λήμνου το 1935, είναι Έλληνας πολιτικός, κτηνίατρος στο επάγγελμα,  πολιτεύτηκε με το Κόμμα Προοδευτικών, με τη Νέα Δημοκρατία, ως ανεξάρτητος και με τοΛΑ.Ο.Σ.. Είναι ιδρυτής και πρόεδρος του κόμματος «Κίνημα Εθνικής Αναγέννησης» (Κ.Ε.ΑΝ.).  Με την επικράτηση της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967 δημιούργησε την ένοπλη φιλοβασιλική αντιστασιακή οργάνωση «Κίνημα Εθνικής Αντίστασης» (Κ.Ε.Α.) με το ψευδώνυμο «Ακρίτας Στρατηγός», η οποία σκορπούσε προκηρύξεις και τοποθέτησε πάνω από 70 βόμβες διαμαρτυρίας, χωρίς να αποσκοπεί σε τραυματισμούς ανθρώπων. Επίσης, επιχείρησε απόπειρα δολοφονίας του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Συνελήφθη, βασανίστηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ, και εκτοπίστηκε για δύο χρόνια στη Σαμοθράκη και άλλα δύο στο Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας. Αργότερα αφέθηκε ελεύθερος και δημιούργησε νέα ένοπλη οργάνωση την «Ελληνική Αντιδικτατορική Νεολαία» (Ε.Α.Ν.) με το ψευδώνυμο «Συνταγματάρχης Πορφύρης», στην οποία συνεργάστηκαν και αξιωματικοί που μετείχαν στο Κίνημα του Ναυτικού το Μάιο του 1973. Συνελήφθη ξανά, δικάστηκε,  και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 18 ετών. Αφέθηκε ελεύθερος τον Ιούλιο του 1974 μετά την κατάρρευση της χούντας.Στις εκλογές του 1974 κατέβηκε υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία στην εκλογική περιφέρεια Β΄ Αθήνας και εξελέγη για πρώτη και μοναδική φορά βουλευτής. Όμως παρέμεινε πιστός στις φιλομοναρχικές απόψεις του, παρά το αρνητικό για το βασιλικό πολίτευμα αποτέλεσμα που προέκυψε στο δημοψήφισμα του 1974. Ήταν μέλος φιλοβασιλικής οργάνωσης και το 1976 στο σπίτι του ανακαλύφθηκε μεγάλο οπλοστάσιο, με αποτέλεσμα να διαγραφτεί από το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και να αρθεί η βουλευτική του ασυλία. Στη δίκη που ακολούθησε τον υπερασπίστηκαν πολιτικοί και δημοσιογράφοι από όλο το κομματικό φάσμα, όπως ο Γεώργιος Μαύρος, ο Ιωάννης Ζίγδης, ο Παύλος Μπακογιάννης, ο Αλέκος Παναγούλης, ο Μανώλης Μπαντουβάς κ.ά., όχι τόσο για το οπλοστάσιο που διατηρούσε όσο για την αγωνιστική αντιδικτατορική του δράση.
Official Website for more info: Δεν έχουν
18) Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας (μαρξιστικό-λενινιστικό) – Μ.Λ. ΚΚΕ- Εκλογική Συνεργασία (συνασπισμός συνεργαζόμενων κομμάτων) – (4μελής διευθύνουσα επιτροπή), 
Βασικές Θέσεις: Δεν έχουν ανακοινώσει ένα επίσημο προεκλογικό πρόγραμμα, περισσότερο δελτία τύπου και άρθρα για τις αντι μνημονιακές δράσεις τους και τη στήριξη στα απεργιακά κινήματα που τρέχουν τον τελευταίο χρόνο, όπου τάσσονται κατά τις λιτότητας, του καπιταλισμού, του ιμπερεαλισμού, του μνημονίου, του κυβερνητικού σχηματισμού, της Ε.Ε. και υπέρ των αγώνων των εργαζομένων. Είναι σαφώς συγκλονιστικό το γεγονός ότι φέτος κατεβαίνουν για πρώτη φορά ως εκλογική συνεργασία με το ΜΛ ΚΚΕ και οχι ξεχωριστά! 
Ευρώ ή Δραχμή: Σαφώς υπέρ της εξόδου από το Ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση
Official Website for more info: http://www.kkeml.g
19) Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία για την Ανατροπή (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.) – Μέτωπο της Αντικαπιταλιστικής Επαναστατικής Κουμμουνιστικής Αριστερός και της Ριζοσπαστικής Οικολογίας 21μελής κεντρική συντονιστική επιτροπή),
Βασικές Θέσεις: Διαγραφή του χρέους,-παύση πληρωμών δανείων/ τοκοχρεολυσείων, , Εθνικοποιήση τραπεζών / στρατηγικών επιχειρήσεων καθώς και των επιχειρήσεων που κλείνουν χωρίς αποζημίωση για τους εργοδότες και υπο εργατικό – λαϊκό έλεγχο, απαγόρευση των απολύσεων και κατάργηση του άρθρου 99 περί πτωχεύσεων,  Αναδιανομη Πλούτου, Κατοχύρωση δημοκρατικών ελευθεριών, η αύξηση του εισοδήματος για τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους.
Ευρώ ή Δραχμή: Σαφώς έξοδος από το Ευρώ αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση
Official website for more info:  http://www.antarsya.gr
20) Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδος- Ο.Κ.Δ.Ε. (3μελής διοικούσα επιτροπή), No further info
21) Εργατικό Επαναστατικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές) (Σαμπετάι Μάτσας),
      Βασικές Θέσεις: Διαγραφή του Χρέους, Εθνικοποίηση των τραπεζών, Εθνικοποίηση των Βασικών παραγώντων της οικονομίας (ΔΕΚΟ, Μεταφορες, Ενεργειακές πηγές κτλ), Απαγόρευση απολύσεων, εθνικοποίηση επιχειρήσεων που κλείνουν (είτε από πτώχευση είτε από μεταφορά σε αλλες χώρες), Aντικατάσταση του εκφυλισμένου κοινοβουλευτικού συστήματος  με ένα σύστημα άμεσης εργατικής εξουσίας, των εργατικών και λαϊκών συνελεύσεων, με αιρετούς και ανακλητούς εκπροσώπους, αμειβόμενους με το μέσο μισθό ενός εργάτη, αντικατάσταση στρατού και αστυνομίας από εργατική πολιτοφυλακή, Δωρεάν Υγεία – Παιδεία, Nα διαγραφούν τα χρέη των μικρομεσαίων εργαζομένων στις τράπεζες και τα στεγαστικά δάνεια που έχουν πάρει εργαζόμενοι. Nα τιμωρηθούν οι κλέφτες,  οι ληστές και οι μιζαδόροι του αστικού πολιτικού συστήματος. Nα κατασχεθούν οι περιουσίες τους. Eλευθερία στους μετανάστες να μεταβούν στις χώρες της αρεσκείας τους. Φιλοξενία και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
 Ευρώ ή Δραχμή:  άμεση έξοδο από/και διάλυση της Eυρωπαϊκής Ένωσης των μονοπωλίων. Για αντικατάστασή της με την ένωση των ελεύθερων Eνωμένων Σοσιαλιστικών Πολιτειών της Eυρώπης, από τον Aτλαντικό ως τα Oυράλια. Έξοδος της Eλλάδας από το ιμπεριαλιστικό NATO
Official Website for further info: http://www.eek.gr
22) ΟΑΚΚΕ Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ (3μελής διοικούσα επιτροπή),
      Βασικές Αρχές: Δεν έχουν ανακοινώσει επίσημο προεκλογικό πρόγραμμα, μόνο αρκετά άρθρα που δημοσιεύονται και στην εφημερίδα τους “Νέα Ανατολή” με κεντρικό άξονα κατά του μνημονίου, κατά της Ρωσίας και κατά των Χρυσαυγιτών με τους οποίους έχουν έρθει και σε κανονική σύγκρουση (κοινώς ξύλο)
Official Website for more info: www.oakke.gr
23) Σύνδεσμος Εθνικής Ενότητας (Ν. Αλικάκος), 
   Βασικές αρχές: Άσκηση ποινικής δίωξης κατά των βουλευτών για το οτι συγκαλυψαν εσκεμμένα καταχρήσεις, ψήφιση ειδικών νόμων για τον έλεγχο υπευθύνων της εξαθλίωσης των δημοσιονομικών της Πατρίδος, Έλεγχος των αιτίων κάτω από τις οποίες το Ελληνικό Κράτος και ο Ελληνικός Λαός οδηγήθηκαν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Άμεση απέλαση όλων των παράνομων αλλοδαπών, Άμεση επαναδιαπραγμάτευση της συνθήκης «Δουβλίνο ΙΙ» για κοινή Ευρωπαϊκή πρωτοβουλία μαζικού επαναπατρισμού των λαθρομεταναστών και ανάληψη του κόστους διαμονής, περίθαλψης, απέλασης από την ΕΕ, Κατάργηση της υφιστάμενης ευνοϊκής για τους λαθρομετανάστες νομοθεσίας και ψήφιση νόμου αντίστοιχου των λοιπών Ευρωπαϊκών χωρών. Δημιουργία κρατικής αναπτυξιακής τράπεζας και κεφαλαιοποίησή της με τιτλοποίηση κρατικής περιουσίας.Συμψηφισμός οφειλών από και προς το Δημόσιο.Αποκρατικοποιήσεις με σχέδιο και χωρίς να απολεσθεί ο έλεγχος στρατηγικών τομέων της οικονομίας.Σταδιακή μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων. Σταδιακή μείωση φόρου στα καύσιμα.
 Ευρώ ή Δραχμή: Ακύρωση των μνημονίων και των αντιστοίχων συμβάσεων, Επανέλεγχος του δημοσίου χρέους της χώρας για καθορισμό του επαχθούς χρέους και έναρξη νομικών διαδικασιών για τη διαγραφή του, Ανυποχώρητη διεκδίκηση εξόφλησης του κατοχικού δανείου από τη Γερμανία και των πολεμικών αποζημιώσεων
official website for more info: http://www.syndesmosee.gr
24) Κοινωνία Πολιτική Παράταξη συνεχιστών Καποδίστρια (Μιχ. Ηλιάδης), 
Βασικές αρχές: Επιστροφή της πολιτικής στην “τροχιά της Ρωμιοσύνης”, Ανεξηθρησκεία, Στηρίζει την ιδέα της Οικουμενικότητας του Ελληνισμού εναντι της παγκοσμιοποίησης, Πνευματική υπεροχή του έλληνα, Να αναγράφεται το θρήσκευμα στις ταυτότητες. Η ευρωπαϊκή ένωση δεν είναι οικογένειά μας
Ευρώ ή δραχμή: Είναι υπέρ της παραμονής μας στην Ε.Ε. αν δεχτούν οι ευρωπαίοι τους ακόλουθους όρους: 
α) Λογιστικός Έλεγχος του χρέους
β) να λάβει θέση η Ευρωπαϊκή Ένωση στο θέμα της απαγορεύσεως εξαγωγής πετρελαίου, ουρανίου και άλλων πολυτίμων ορυκτών από το υπέδαφος της Πατρίδος μας και να μας δοθούν εξηγήσεις.
γ) να τεθεί ευθέως το ερώτημα: ΄Εχει παραιτηθεί η Ελλάδα από τη διεκδίκηση της έντοκης επιστροφής του υποχρεωτικού δανείου, του έτους 1942 προς Γερμανία και Ιταλία; Αν ναι, να μας δοθούν γραπτές αποδείξεις, ώστε να καταλογισθούν ευθύνες σε ΄Ελληνες πολιτικούς.
δ) Να τεθεί θέμα αμέσου επιστροφής των τονων χρυσού της Ελλάδος, που βρίσκονται στα θησαυροφυλάκια Αγγλίας και Αμερικής.
ε) Να παύσει η Τράπεζα της Ελλάδος να είναι ο θησαυροφύλακας του Ελληνικού χρυσού, δεδομένου ότι είναι μια ιδιωτική πλέον εταιρεία.
Official website for more info: http://www.koinwnia.com/
25) ΚΟΜΜΑ ΠΕΙΡΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ: (Ι. Παναγόπουλος) Μέλος της διεθνούς κίνησης που ιδρύθηκε στη Σουηδία πριν έξι χρόνια, κατεβαίνουν για πρώτη φορά στις εκλογές αφού ιδρύθηκαν στην Ελλάδα μόλις τον Ιανουάριο.  
Βασικές θέσεις: ενίσχυση της συμμετοχικής άμεσης δημοκρατίας μέσω της τεχνολογίας, προστασία προσωπικών δεδομένων, διαφάνεια κράτους – δημόσιας διοίκησης, Ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση και την παιδεία μέσω διαδικτύου, Κατάργηση των ιδιωτικών μονοπωλείων – καρτέλ, Ελεύθερη χρήση λογισμικού – ανοιχτά πρότυπα.  
Ευρώ ή Δραχμή: Δεν υπάρχει καμία αναφορά πάνω στο συγκεκριμένο δίλημμα, υπάρχουν όμως πολλές θέσεις τους αναφορικά με διάφορα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε αυτή τη στιγμή. Θα πρέπει να μπείτε στο website και να το τσεκάρετε μόνοι σας αλλιώς θα πρέπει να σας στείλω έκθεση.
Official Website for more info: http://www.pirateparty.gr/
26) ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΞΑΝΑ: Θάνος Τζήμερος – Νεοιδρυθέν κόμμα, πρωτοβουλεία του διευθυντή της Aspect (της διαφημιστικής)
       Βασικές θέσεις: Ο αριθμός των βουλευτών ορίζεται σε 200 και δεν μπορούν να γίνουν υπουργοί
Κανένας δεν μπορεί να είναι υποψήφιος βουλευτής αν δεν έχει συμπληρώσει τουλάχιστον 5 χρόνια κανονικής εργασίας.
 Ο ανώτατος χρόνος που μπορεί κάποιος να εκλεγεί σε δημόσιο αξίωμα είναι 3 θητείες.
 Καταργείται η βουλευτική ασυλία και σύνταξιοδότηση μετά την τετραετία
 Ανοίγουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί όλων όσοι διετέλεσαν βουλευτές, υπουργοί, πρόεδροι και μέλη Δ.Σ συνδικαλιστικών σωματείων, οικονομικοί υπεύθυνοι οργανισμών του Δημοσίου, Διοικητές Κρατικών Τραπεζών, Διευθυντές ΔΟΥ, υπάλληλοι ΣΔΟΕ, πολεοδομιών, Νομάρχες, Δήμαρχοι. Ό,τι δεν καλύπτεται από το πόθεν έσχες, κατάσχεται.
 Μειώνεται η επιχορήγησή των κομμάτων στο μισό του μέσου όρου της Ε.Ε.
 Δημοσιεύουν τα κόμματα  λεπτομερείς ισολογισμούς και ελέγχονται για την οικονομική διαχείρισή τους από ορκωτούς λογιστές.
 Απαγορεύεται να παίρνουν δάνεια με κρατική εγγύηση. Μπορούν να δανείζονται μόνο με εγγύηση των μελών τους.
 Απαγορεύεται να έχουν επιχειρηματικές δραστηριότητες όπως και κάθε κομματική δράση σε σχολεία και Πανεπιστήμια.
Ευρώ ή Δραχμή: Τάσσονται υπέρ της παραμονής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Official Website for more info: www.dimiourgiaxana.gr
27) ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ – ΠΑΝ.ΚΙ.- ( Γεώργ. Μπέτσικας), Πρόκειται για κόμμα που ιδρύθηκε με πρωτοβουλεία των οπαδών του Παναθηναϊκού και μέλη του Ερασιτέχνη.Θα κατεβάσουν σίγουρα υποψηφίους στην Α και Β Αθηνών και στο υπόλοιπο αττικής. Δεν μπόρεσα να βρω τίποτα περαιτέρω, αν υπάρχει κάποιος βάζελος που μπορεί να βοηθήσει, είμαι ανοιχτή.
28) Αξιοπρέπεια (συνδυασμός ανεξάρτητων υποψηφίων) – (Παν. Θεοδωρόπουλος),  No further info
29) Ανεξάρτητη Ανανεωτική Αριστερά, Ανανεωτική Δεξιά, Ανανεωτικό ΠΑΣΟΚ, Ανανεωτική Νέα Δημοκρατία, Όχι στον Πόλεμο, Κόμμα Επιχείρηση Χαρίζω Οικόπεδα, Χαρίζω Χρέη, Σώζω Ζωές, Παναγροτικό Εργατικό Κίνημα Ελλάδος (ΠΑ.Ε.Κ.Ε.) (Μ. Τζαλαζίδης). Κατέβηκε και στις προηγούμενες εκλογές, όπου πήρε 1.376 ψήφους.
Βασικές θέσεις: Η προγραμματική τους δήλωση, ως ” Κόμμα Επιχείρηση Χαρίζω Οικόπεδα” είναι μία  και ο κύριος Τζαλαζίδης την συνοψίζει στην εξής ατάκα: «Τα οικόπεδα βρίσκονται σε μία έκταση 30.000 στρεμμάτων στη θέση «Μουσταφά». Είναι οικόπεδα δικής μου ιδιοκτησίας και μου τα κληρονόμησε ο παππούς μου. Χαρίζω 120 οικόπεδα εκτάσεως 250 τ.μ. το καθένα. Δεν πρόκειται να κοροϊδέψω κανέναν. Εγώ λέω στο κόσμο να μην απέχει από τις εκλογές αλλά να ρίξει άκυρα για να μην υπάρξει αυτοδυναμία».
30) Περιφερειακή Αστική Ανάπτυξη (Π.Α.Α.) – (Νικ. Κολίτσης) και No further info

Now think about it and GO VOTE!!!!! 

Μαρία Καραγιαννάκη – Απλή Πολίτης
Τρύπες – Μια υπέροχη ευκαιρία
Δεν ειν’ αργά δεν ειν’ αργά ποτέ
Φτάνει να θέλεις να επιμένεις να πιστεύεις
Για νέες ήττες για νέες συντριβές
Για όσα ποθείς μονάχα αξίζει να παλεύειςΓι’ άλλη μια χρεοκοπία κι άλλη μια υποταγή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία
Γι’ άλλη μια θεραπεία κι άλλη μια υποτροπή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρίαΔεν ειν’ νωρίς δεν ειν’ νωρίς ποτέ
Στάσου στα πόδια σου μη πέφτεις, μη νυστάζεις
Για νέες πίκρες για νέες συμφορές
Για όσα σου ανήκουνε ξεκίνα μη διστάζειςΓι’ άλλη μια θεραπεία κι άλλη μια υποτροπή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία
Γι’ άλλη μια ισορροπία κι άλλη μια ανατροπή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρίαΞύπνησαν πάλι οι άθλιες σκουριασμένες ορδές
Λυσσασμένες θρησκείες πατρίδες οικογένειες
Σκούζουν και σφάζονται για ένα καλύτερο χθες
Μα οι σημαίες τους ανεμίζουν βρωμερές και νικημένεςΜη λες ποτέ, ποτέ μη λες ποτέ
Τ’ αύριο πάντοτε θα’ ναι μια άλλη μέρα
Καινούριοι θρήνοι και πιο βαθιές πληγές
Σε περιμένουνε λιγάκι παραπέρα

Γι’ άλλη μια ιδεολογία κι άλλη μια διαστροφή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία
Γι’ άλλη μια κτηνωδία γι’ άλλη μια σφαγή
Κάθε στιγμή είναι μια υπέροχη ευκαιρία

Μη σταματάς μη σταματάς ποτέ
Ο πιο αδίστακτος εχθρός μέσα σου στέκει
Μπορείς αν θες παντοτινά να κλαις
Φτάνει να ξέρεις που πονάς για να χτυπιέσαι

Categories: μουσική, Πολιτική | Leave a comment

Με πορδές αυγά δεν βάφεις…

Λοιπόν, την φράση του τίτλου συνήθιζε να λέει συχνά – πυκνά ο έγκριτος μελλοντολόγος και πάνσοφος πατέρας μου Κωνσταντίνος. Τη θυμόμουνα αυτές τις ημέρες ελέω Πάσχατος και αυγών (που δεν έβαψα, αλλά έφαγα) και χθες το βράδυ διάβασα κι ένα γράμμα που είχε γράψει ένας κάποιος που μου έμοιαζε, αλλά ήταν 14 χρόνια πριν, σε δύο άλλους που τους έμοιαζαν, αλλά ήταν 14 χρόνια πριν.

Και μου άρεσε αυτό το γράμμα. Γιατί έβλεπα ότι αυτός ο κάποιος που μου έμοιαζε, είναι πολύ κοντά σ’ εμένα τώρα. Κι ας είναι 14 χρόνια μετά.

Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος για το πώς αλλάζεις μέσα στο πέρασμα των χρόνων, πόσο σταθερός μένεις σε κάποιες αξίες που τις θεωρείς θεμελιώδεις για τον εαυτό σου. Ιδίως όταν περνάς από την εφηβεία στα εικοσικάτι και από τα εικοσικάτι στα τριαντακάτι. Νομίζεις ότι θυμάσαι πώς ήσουν, αλλά στην ουσία δεν είσαι σε θέση να θυμάσαι. Λίγο καλύτερη οπτική γωνία έχουν οι κολλητοί σου και τ’ αδέλφια σου. Αλλά και μ’ αυτούς ακόμα μεγαλώνετε μαζί, οπότε δεν είναι και πολύ σίγουρο ότι θυμούνται ακριβώς το ποιος ήσουν, τι έλεγες, τι πίστευες. Ένα γράμμα όμως, στα λέει έξω από τα δόντια. Η μνήμη του μένει αναλλοίωτη.

Πάντα θα νομίζω ότι θυμάμαι πώς ένοιωθα την εποχή που είχε πρωτοβγεί αυτό το τραγούδι και το άκουγα – στην αρχή δεν μου άρεσε, αλλά μετά το ερωτεύτηκα – αλλά τελικά θα κάνω λάθος. Δεν θυμάμαι.

Κι ευτυχώς που υπάρχουν οι κολλητοί και τα γράμματα. Γιατί με πορδές, αυγά δεν βάβεις…

debaser

ΥΓ: Αν φτάσει ποτέ στα κατάλληλα μάτια, “πούτσα, πούτσα, πούτσα, μπλε, αρχίδια φλαμπέ, χύσι με κανέλλα”. Κι ας είσαι στην Άπω Ανατολή, ακόμα με κάνεις και γελάω!

 

Τώρα αρχίζω και θυμάμαι – Ξύλινα Σπαθιά

Μια ανατολή σ’ ένα κόσμο
που δεν έχει πάψει ποτέ
να γυρίζει στην ίδια τροχιά.
Όμως στην άλλη άκρη της γης
κάποιος βλέπει τον ήλιο
να πέφτει ξανά.
Ξανά ανάβει ο φάρος του κόσμου,
χτυπάει ξαφνικά τα φτερά του,
το φως απ΄τη χώρα των πάγων
βουτάει στην καρδιά σου
κι υψώνεται πάνω απ’ τη Γη του Πυρός.

Πόσες φορές θα στρίψει αυτή η σφαίρα
ώσπου ν’ αρχίσω πια να σ’ εμπιστεύομαι,
ώσπου να πάψω να φοβάμαι.

Μου είχες πει πως θα ‘ρθει κάποια μέρα
που ό,τι αντικρίζω θα το ερωτεύομαι
τώρα αρχίζω και θυμάμαι.

Η αγάπη πληρώνει κρυφά δολοφόνους,
συχνάζει σε δρόμους χωρίς γυρισμό.
Σ’ αγαπώ κι ας μην ξέρω ούτε καν τ’ όνομά σου
ετοιμάσου σε λίγο να πεις σε μισώ.
Είμαι το ένα μισό της σελήνης
μην κλείνεις σε λίγο γεμίζει το άλλο μισό.
Η αγάπη γεμίζει ξανά τα ποτήρια
ρωτάει ποιος διψά
ψιθυρίζεις “εγώ”.

Πόσες φορές θα στρίψει αυτή η σφαίρα
ώσπου ν’ αρχίσω πια να σ’ εμπιστεύομαι
ώσπου να πάψω να φοβάμαι.

Μου είχες πει πως θα ‘ρθει κάποια μέρα
που ό,τι αντικρίζω θα το ερωτεύομαι
τώρα αρχίζω και θυμάμαι.

Categories: μουσική, μπλα - μπλα | Leave a comment

Ο δρόμος του ειρηνικού πολεμιστή!

Σταυρώστε με, σταυρώστε με! (Μέρες που είναι, μπορείτε να δοκιμάσετε. Θα αναστηθώ. Σχετικό λινκ στο τέλος) ΝΑΙ, μα τον τουτάτη, το παραδέχομαι δημόσια: Πέτυχα στην ΝΕΤ αυτή την ταινία, την είδα και μου άρεσε! Μου άρεσε, ρεεεεεε!!!!

Ακούω ήδη την γκρίνια στ’ αυτιά μου – “τι σου άρεσε ρε μαλάκα, αυτό είναι σαν το καράτε κιντ χωρίς να έχει Πατ Μορίτα και Ντάνιελ-σαν. Σαν το Ρόκυ 8, ή ακόμα καλύτερα σαν το Ράκος νουμ.14 με τον Ψάλτη”. Ναι, γελάστε όσο θέλετε. Αλλά μου άρεσε! Γιατί είναι απλό, κατανοητό και κυλάει όμορφα. Α, έχει κι έναν Νικ Νόλτε που (ως συνήθως) τα σπάει. Και δεν κερδίζει στο τέλος ο καλός! Ή μήπως κερδίζει; Ή μήπως δεν έχει σημασία;

Θυμάστε εκείνο το ανέκδοτο με τον τύπο που ψάχνει το νόημα της ζωής και πάει στον σοφό που και καλά το έχει βρει και ο σοφός τον πάει σε ένα βουνό και περπατάνε, περπατάνε, περπατάνε και κάποια στιγμή ο σοφός του δείχνει ένα τοπίο και του λέει “να, ορίστε, αυτό είναι το νόημα της ζωής”; Μετά ο τύπος γυρνάει ξενερωμένος εντελώς και ρωτάει τον σοφό “καλά, σοβαρά μιλάς; Αυτό είναι το νόημα της ζωής;”.

Ε, δεν γράφω τίποτα άλλο! Μην κατηγορηθώ και για χαλάστρα στην ταινία. Η οποία μου ΆΡΕΣΕ!!! (για να μην ξεχνιόμαστε…)

Παρεμπιπτόντως, μου άρεσε και αυτή εδώ, που την είδα προχτές και την σκέφτομαι ακόμα. Μόνο που το Detachment δεν είναι απλό και κατανοητό. Θέλει και δεύτερη θέαση, που επιφυλάσσομαι να κάνω κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον. Κι είναι και πιο πιασάρικο, κανείς δεν θα με κατέκρινε αν έγραφα γι αυτό και όχι για το peaceful warrior! Αλλά τέτοια θέλετε, ε; Τα και καλά ψαγμένα, έτσι;

Και κάπου εδώ σταματάω πριν αρχίσω να γράφω τίποτα για εσάς και τον γρύλλο σας και μου λέτε μετά ότι έχω άδικο. Α, μα, πια :)

debaser

* Εδώ έχει και το επίκαιρο βιντεάκι – μπόνους!

Categories: ταινίες | Leave a comment

Ψευταπρίλης

Σαν ψέματα μου φαίνεται πως κάθομαι με ανοιχτό τέντα το παράθυρο και είναι μόλις αρχές του Απρίλη. Σαν ψέματα πως έφτασε κιόλας ο τέταρτος μήνας κι αυτού του έτους. Πότε φτάσαμε ως εδώ; Πόσες μέρες πριν το πρώτο μπάνιο στη θάλασσα;

Σαν ψέματα που δεν μου είπαν χθες ούτε ένα ψέμα. Νομίζω.

Σαν ψέματα που πλησιάζει κι άλλο ένα πάσχα, με μια ψεύτικη ανάσταση και πολλά αληθινά φαγιά. Σαν κι αυτά που ντερλικώσαμε τις προάλλες στο πρώτο φετινό ταρατσομπάρμπεκιου, σε μια πρώτης τάξεως προπόνηση για το πασχαλινό τραπέζι.

Σαν ψέματα κυλάει η αλήθεια, τόσο που πολλές φορές μπερδεύομαι και δεν ξέρω τι να πιστέψω.

Χρειάζομαι έναν ανιχνευτή ψεύδους, σαν κι αυτόν εδώ. Για να αποφεύγω τις κακοτοπιές!

Βιντεάκι – μπόνους που μου έστειλε ο Νίκος και είναι πολύ ενδιαφέρον, εδώ.

Κι αν είναι ψέμα, ξυπνήστε με…

debaser

Categories: μεταμεσονύχτιοι παροξυσμοί, χιούμορ | Leave a comment

It’s not the fall that hurts…

Το περιστατικό:

Παρασκευή πρωί, αγαπητέ αναγνώστη. Λιακαδίτσα, ωραία θερμοκρασία. Παίρνω το ποδήλατο για βόλτα. Βγαίνω στο δρόμο με πολύ όρεξη, παίρνω και ένα ύφος του στυλ “ρε, εγώ κάνω ποδήλατο τα τελευταία τετρακόσαπενηνταδυο χρόνια, τι να μου πείτε κι εσείς;”. Αρχίζω κάτι “κοίτα μαμά, χωρίς χέρια…” και γενικώς το έχω εκείνη τη στιγμή. Είμαι ένα με το ποδήλατό μου, το ποδήλατό μου είναι ένα με εμένα και είμαι έτοιμος για σούπερ διαδρομή.

Ακόμα όμως είμαι στο κέντρο, κι ένας μπροστινός μου με αμάξι πατάει φρένο. Όχι πολύ απότομα, είναι ένα απολύτως συνηθισμένο πάτημα φρένου. Κάνω να πιάσω κι εγώ τα δικά μου φρένα και κάποιες στιγμές αργότερα βρίσκομαι να σέρνομαι στην άσφαλτο, από πάνω μου το ποδήλατο, από πίσω μου ένα αυτοκίνητο να φρενάρει απότομα προσπαθώντας να μην με πατήσει και από μπροστά μου ένα λεωφορείο, που ερχόταν από το αντίθετο ρεύμα, να κάνει ακριβώς το ίδιο. Είναι η περίπτωση που λένε “είδα τη ζωή μου ολόκληρη να περνάει μπρος από τα μάτια μου σαν ταινία”, μόνο που εγώ δεν την είδα γιατί σκεφτόμουν άλλα πράγματα.

Η εξήγηση: (μετά του σχετικού άσματος

Η πρώτη σκέψη που πέρασε από το μυαλό μου, νομίζω ήταν “γιατί στον πούτσο έπεσα;”. Η δεύτερη ήταν “με είδε κανένας;” (Ναι, βρε παπάρα, όλη η πόλη σε είδε! Παρασκευή πρωί σε κεντρική λεωφόρο είσαι…) Η τρίτη, “γιατί στον πούτσο έπεσα;”, ενώ μόλις στην τέταρτη θέση ήρθε το “χτύπησα;”. Ως εκείνη τη στιγμή δεν με είχαν απασχολήσει καθόλου τα λοιπά οχήματα στο δρόμο και η επιτυχημένη προσπάθεια των οδηγών τους να μην με πατήσουν. Όμως αυτό ήταν ήσσονος σημασίας. Στην τελική, αν με πάταγαν θα το ένιωθα. Δεν ένιωσα τίποτα, οπότε συνέχισε να με απασχολεί αυτό το “γιατί στον πούτσο έπεσα;”. Το μυστήριο λύθηκε πριν προλάβω να συνειδητοποιήσω πως είχα προσκρούσει στην άσφαλτο με το γόνατο και άρα πόναγα: Είχε κοπεί το τιμόνι στα δύο. Δηλαδή, πώς λέμε ότι “είχε κοπεί το τιμόνι στα δύο”; Ε, έτσι ακριβώς!

Θες να είχε φθαρεί μετά από τόσα χρόνια, θες να έβαλα παραπάνω δύναμη και να μην το κατάλαβα, θες να το είχε πριονίσει ο γείτονάς μου και να με έπαιρνε με κάμερα από καμιά γωνία; Το θέμα είναι πως προσπαθώντας εγώ να πιέσω το φρένο, το τιμόνι σταμάτησε να αντιστέκεται και κόπηκε ωσάν βούτυρο. Το χέρι μου περίμενε μάταια να βρει στήριξη στο τιμόνι και άρχισε να πηγαίνει προς τα κάτω, το σώμα μου ακολούθησε την κίνηση του χεριου, το γόνατο σταμάτησε απότομα την πτώση μου και τα υπόλοιπα είναι ιστορία. Ας είναι καλά το ψαράδικο που ήταν απέναντι και είχα εύκολη την πρόσβαση σε πάγο.

Η αμπελοφιλοσοφία:

Ναι, αγαπητέ. Εκεί που δεν τα περιμένεις έρχονται τα πλήγματα στη ζωή. Τη μια στιγμή είσαι πάνω, την άλλη μπορεί να βρεθείς απότομα κάτω. Θα σηκωθείς όπως – όπως, θα πάρεις κι ένα υφάκι λίγο “πω, πω, ευτυχώς δεν πάθαμε και τίποτα”, θα σφίξεις λίγο τα δόντια για να μη φανεί ότι πονάς και σε όποιον ρωτάει αν είσαι καλά, θα κουνάς χαλαρά το κεφάλι και θα λες “ναι, ναι, μια χαρά. Μα, πώς έγινε αυτό;” Ύστερα, μπορείς ελεύθερα να γελάσεις με τα χάλια σου και να προχωρήσεις παρακάτω. Συμβαίνουν αυτά.

debaser

Υστερόγραφο ένα: Αν όντως ο γείτονας το έπαιρνε με κάμερα από καμιά γωνία, πρέπει οπωσδήποτε να ανεβάσει το βιντεάκι στο γιουτιούμπ και να μου πει να το δω. Έχω φάει πολλές τούμπες, αλλά αυτή πρέπει να διεκδικεί πολύ σοβαρά τον τίτλο της πιο γελοίας στα χρονικά.

Υστερόγραφο δύο: Υποκλίνομαι με χέρια και με πόδι (αριστερό, το άλλο πονάει) στα παλληκάρια αυτού του μπλογκ, για την δημιουργία αυτόματης γεννήτριας ανακοινώσεων του ΚΚΕ. Πόσο θεούληδες μπορεί να είναι;

 

It’s Not The Fall That Hurts – Ceasars

All my life I’ve been fall- fall- falling apart,
Been tumbling down quick first right from the start
I never learned just get up and go on
Until I’m just knocked right off of my feet

But it’s not the fall that hurts
It’s when you hit the ground
Cause it’s not the fall that hurts
It’s when you hit the ground

Stumblin’ with every step I take
And it seems I can’t get a grip
I’m soon gonna slip
And then I look down
I see that the ground
Is closening fast again
And then boom

But it’s not the fall that hurts
It’s when you hit the ground
Cause it’s not the fall that hurts
It’s when you hit the ground

Categories: αμπελοφιλοσοφίες, μουσική, μπλα - μπλα, Πολιτική | 3 Comments

Σαν ψάρι

Ξημέρωσε πάλι με λιακάδα ευτυχώς, Δευτέρα πρωί κι έχω περίεργη διάθεση. Τόσο περίεργη, που θυμήθηκα αυτό το τραγούδι και το έβαλα μια – δυο φορές να παίξει δυνατά.

Ξεκινάει η εβδομάδα που θα σημάνει ημερολογιακά την αρχή της φετινής άνοιξης, η εβδομάδα της ισημερίας, πλησιάζουμε και στην πολυπόθητη αλλαγή της ώρας (γαμώ την χειμερινή ώρα, γαμώ…). Τελικά ο φετινός Μάρτιος δεν αποδείχτηκε παλουκοκάφτης, ούτε όμως θυμίζει καλοκαίρι – σύμφωνα με την άλλη παροιμία. Μια μέση κατάσταση με ρομποτική πορεία, προδιαγεγραμμένη.

Με τη θύμιση μιας Νάπολι (ε, όχι και Νάπολης!!! ) να δεσπόζει. Κυρίως για τα στενά και υποφωτισμένα δρομάκια της, που προσπαθούσα να ξεκλέψω λίγη ώρα μοναχός μου για να τα περπατήσω και να τα φχαριστηθώ. Έχει μια ομορφιά διαφορετική αυτή η πόλη. Δεν είναι η προφανής, εκθαμβωτική ομορφιά της Βουδαπέστης, δεν είναι η στυλιζαρισμένη ομορφιά της Κρακοβίας, δεν είναι η ρομαντική ομορφιά της Λισσαβώνας, ούτε η χαοτική ομορφιά που είχα συναντήσει στη Μανίλα. Δεν είναι καν ίδια με την ομορφιά της Ρώμης, κι ας απέχουν μόνο δυο ώρες με το τραίνο.

Πρόκειται για μια ομορφιά ανθρώπινη, δεν μπορώ να την φανταστώ χωρίς τους κατοίκους της. Μέσα από τα εκ πρώτης όψης παρατημένα κι εγκαταλελειμμένα κτίριά της, αναβλύζει μια καταπληκτική ζωντάνια που, αν και θυμίζει λίγο Βαρκελώνη, μου φάνηκε πολύ πιο αυθεντική. Η νύχτα που ο κόσμος έπαιζε και χόρευε ταμπουρινάτα στην πλατεία, μου έχει μείνει χαραγμένη ως το πιο αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας πόλης που με μεγάλη ευχαρίστηση θα επέστρεφα να την ζήσω λίγο το καλοκαίρι.

(Αααααχ,  καλοκαίρι…) Αν οι Ιταλοί μιλούσαν και λίγο περισσότερο Αγγλικά, όλα θα ήταν πιο εύκολα. Ας είναι. Τουλάχιστον, έχουν φτιάξει τη μοτσαρέλα! Α, και τα κάθε λογής λικεράκια με κατάληξη -τσέλο. Από αυτά που δοκίμασα, πιο ωραίο μου φάνηκε το μελοντσέλο, το φυστικάκι θα το χτυπήσω την επόμενη φορά. Χικ.

debaser

Διψάω σαν ψάρι στο βυθό – Τρύπες

Οι καταιγίδες με αγαπούν,
με βοηθάνε να σταθώ και να σωθώ
απ’ τη νωθρή γαλήνη του καιρού
που με ρουφάει και με κρατάει υπνωτισμένο αιχμάλωτο

Οι νύχτες μου χαμογελούν,
ποτίζουν με αίμα τον γλυκό μου πυρετό
και οι μέρες όλες με καλούν μέσα απ’ το στόμα τους να πιω
τον μυρωμένο τους αφρό, κι όμως εγώ

Διψάω σαν ψάρι στο βυθό
κι ασφυκτιώ,
κι ασφυκτιώ σαν συννεφάκι
μέσα στον καθαρό ουρανό

Διψάω σαν ψάρι στο βυθό
κι ασφυκτιώ,
κι ασφυκτιώ σαν συννεφάκι
μέσα στον καθαρό ουρανό

Κι όμως εγώ

Διψάω σαν ψάρι στο βυθό
κι ασφυκτιώ,
κι ασφυκτιώ σαν συννεφάκι
μέσα στον καθαρό ουρανό

Διψάω σαν ψάρι στο βυθό
κι ασφυκτιώ,
κι ασφυκτιώ σαν συννεφάκι
μέσα στον καθαρό ουρανό

Categories: μουσική, μπλα - μπλα | Leave a comment

Όχι, δεν χρειάζεται να το κάνουμε επειδή το κάνουν όλοι!

Δηλαδή, πόσο πιο απλά να το πω; Όχι, ρε αδερφέ! Το “μα όλοι έτσι κάνουν”, δεν μπορεί να θεωρείται επιχείρημα σε μια κουβέντα. Άσε που δεν ισχύει, μιας και δεν ξέρεις τι κάνουν όλοι. Ξέρεις τι κάνουν οι πολλοί. Ως εκεί.

Επίσης, όταν μιλάμε για φιλοδωρήματα, αυτός που ζητάει το φιλοδώρημα θα πρέπει να κάνει κάτι για να το κερδίσει. Δεν θα το πάρει επειδή “μα όλοι δίνουν”.

Βάλε τραγούδι να παίζει και πάμε παρακάτω:

Καταλαβαίνω πως όταν κάνεις κάτι επαγγελματικά, έχεις μια διαφορετική οπτική γωνία από τους υπόλοιπους που δεν ξέρουν τη δουλειά σου. Αν είσαι λόγου χάρη νοσοκόμος, δεν θα μπορούσες ποτέ να αντιμετωπίζεις κάθε ασθενή με λύπη και συναίσθημα. Αν είσαι πιλότος, θα σου φαίνεται από παράξενο ως γελοίο που κάποιοι φοβούνται τα αεροπλάνα. Αν είσαι στρατιωτικός, θα… καλά, άστο. Αν είσαι στρατιωτικός, είσαι άξιος της (κακής σου) μοίρας. Αν είσαι ματατζής, γύρνα στην προηγούμενη πρόταση.

Όπως και να έχει, είναι φανερό που το πάω. Αν σκάβεις τάφους, είναι βέβαιο πως το θέμα “νεκρό σώμα” δεν σε αγγίζει ιδιαίτερα. Με γεια σου και χαρά σου. Εκεί όμως κρίνεται ο επαγγελματίας, φίλε. Ή μήπως νομίζεις πως η σερβιτόρα που σου φέρνει τον καφέ σου με χαμόγελο, το κάνει επειδή της αρέσουν τα μούτρα σου; Το κάνει, γιατί είναι και αυτό κομμάτι της δουλειάς της!

Όταν λοιπόν εσύ, αγαπημένε σκαφτιά, κατά την ώρα της εκταφής του πτώματος πατάς πάνω στα κόκκαλα με τις γαλότσες σου και τα σπας, παίρνεις το κρανίο και το πετάς στο σεντόνι από απόσταση, σηκώνεις ότι έχει μείνει από τον σκελετό από τα πέτα του σακακιού και τον πετάς με γδούπο στο καροτσάκι σου διαλύοντας ότι έχει μείνει από το γόνατο, μην περιμένεις ότι θα μου αρέσει το θέαμα. Ούτε θα σε λυπηθώ επειδή κάνει πουτσόκρυο και έχεις ξεθάψει άλλους δενξερωγωπόσους απ’ το πρωί και, ασφαλώς, δεν με νοιάζει που όλοι σου δίνουν το κατιτίς τους κάθε φορά “επειδή το κάνουν όλοι”. Είναι η δουλειά σου, πληρώνεσαι από τον δήμο για να το κάνεις, κι αν θες το κατιτίς σου παραπάνω φρόντισε να το κερδίσεις!

Ατάκες όπως “Τελειώσαμε, αν μπορείτε να κεράσετε κανένα καφεδάκι…”, στην προκειμένη περίπτωση θα έπρεπε να απαντηθούν αλλιώς. Αλλά έχε χάρη που δεν ήμουν μόνος…

debaser

 

Σαν εσένα – Ξύλινα σπαθιά
Θα ‘θελα να ‘μουν σαν εσένα
ιστιοφόρο με τα πανιά του ανοιγμένα
αυτούς που με οδηγούν στην καταιγίδα
σε κάθε αμμουδιά να τους χαρίζω μια πατρίδα

Θα ‘θελα να ‘μουν σαν εσένα
ένα δεντράκι με τα κλαδιά του απλωμένα
να μη λυπάμαι, να μην καταλαβαίνω
αυτούς που με πετάνε στη φωτιά να τους ζεσταίνω

Θα ‘θελα να ‘μουν σαν εσένα
έρημος φάρος πάνω σε βράχια φαγωμένα
να ‘χει χρόνια να περάσει από μπροστά μου το καράβι
μα εγώ να αναβοσβήνω κάθε βράδυ

Θα ‘θελα να ‘μουν σαν εσένα
περιστεράκι με τα φτερά του μαδημένα
να στέκομαι μετά τις Συμπληγάδες
και να κοιτάζω πώς περνούν του κόσμου οι φυγάδες

Categories: Κοινωνία, μουσική | Leave a comment

Μάρτης – γδάρτης, ή…

Αν και με μία μέρα παραπάνω φορτωμένος, κουτσο – Φλέβαρος παρέμεινε. Με κρύο, αναχωρήσεις, βροχές, μετακομίσεις, αλλαγές. Και πέρασε. Παρέα με R.E.M. ,  λίγες λιακάδες και κάμποσες βόλτες.

Ο καιρός φτιάχνει, λένε, από μεθαύριο. Θα γίνει λιγάκι πιο γελαστός. Έρχεται άραγε μια πρόωρη άνοιξη ή ο Μάρτιος θα αποδειχτεί ξανά (κακός) παλουκοκάφτης; Ελπίζοντας για το πρώτο, συντάσσομαι στο πλευρό του Tom Waits και ετοιμάζομαι για τα καλύτερα.

Καλό μήνα!

debaser

 

Leaving New York

It’s quiet now
And what it brings
Is everything

Comes calling back
A brilliant night
I’m still awake

I looked ahead
I’m sure I saw you there

You don’t need me
To tell you now
Then nothing can compare

You might have laughed if I told you
You might have hidden a frown
You might have succeeded in changing me
I might have been turned around

It’s easier to leave then to be left behind
Leaving was never my proud
Leaving New York, never easy
I saw the light fading out

Now life is sweet
And what it brings
I tried to take
But loneliness
It wears me out
It lies in wait

And I’ve lost
Still in my eyes
The shadow of necklace
Across your thigh
I might’ve lived my life in a dream, but I swear
This is real
Memory fuses and shatters like glass
Mercurial future, forget the past
But it’s you, it’s what I feel.

You might have laughed if I told you (It’s pulling me apart)
You might have hidden a frown (Change)
You might have succeeded in changing me (It’s pulling me apart)
I might have been turned around (Change)
It’s easier to leave than to be left behind (It’s pulling me apart)
Leaving was never my proud (Change)
Leaving New York, never easy (It’s pulling me apart)
I saw the light fading out

You find it in your heart, it’s pulling me apart
You find it in your heart, change…

I told you, forever (Find it in your heart)
I love you, forever (It’s pulling me apart)
I told you, I love you (Find it in your heart)
I love you, forever (Change)
I told you, forever (Find it in your heart)
I love you, forever (It’s pulling me apart)
I told you, I love you (Find it in your heart)
I love you, forever (Change)
You never, you never
You told me forever

You might have laughed if I told you (It’s pulling me apart)
You might have hidden the frown (Change)
You might have succeeded in changing me (It’s pulling me apart)
I might have been turned around (Change)
It’s easier to leave than to be left behind (It’s pulling me apart)
Leaving was never my proud (Change)
Leaving New York never easy (It’s pulling me apart)
I saw the life fading out (Change)
Leaving New York, never easy (It’s pulling me apart)
I saw the light fading out (Change)
Leaving New York never easy (It’s pulling me apart)
I saw the life fading out (Change)

 

 

You can never hold back spring

You can never hold back spring
You can be sure that I will never
Stop believing
The blushing rose will climb
Spring ahead or fall behind
Winter dreams the same dream
Every time

You can never hold back spring
Even though you’ve lost your way
The world keeps dreaming of spring

So close your eyes
Open you heart
To one who’s dreaming of you
You can never hold back spring
Baby

Remember everything that spring
Can bring
You can never hold back spring

Categories: μουσική, μπλα - μπλα | 1 Comment

Ο Χρόνος

Γενικά δεν έχω κανένα ιδιαίτερο κόλλημα με τα αγγλικά. Μου αρέσουν, εξίσου με τα ελληνικά. Και δεν συμφωνώ με αυτούς που υποστηρίζουν πως είναι φτωχή γλώσσα. Έχουν όμως, κατ’ εμέ, ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα: Λέξεις που τελειώνουν σε μ. Alarm. Broom. Lime. Blossom. Rhyme. Είναι οι μόνες λέξεις που το στόμα σου καταλήγει κλειστό, όταν τις προφέρεις. Μου αρέσουν αυτές οι λέξεις. Μου αρέσει να βλέπω τα στόματα των συνομιλιτών μου να είναι κλειστά στο τέλος των λέξεών τους. Μου αρέσει να νοιώθω το δικό μου στόμα κλειστό στο τέλος μιας λέξης. Και μου αρέσει πολύ η λέξη “Time”, όταν προφέρεται αργά και βασανιστικά. Ο “χρόνος” ποτέ δεν με έπεισε σαν λέξη, ποτέ δεν έλαβε τις κατάλληλες διαστάσεις στο μυαλό μου, αυτές που του πρέπει να έχει ως έννοια. Με την “Time” το όλο πράγμα μου φαντάζει πολύ πιο σωστό. Ίσως να φταίει το κλειστό στόμα, που δίνει τη δυνατότητα μια μικρής καθυστέρησης στο τέλος. Καθυστέρησης αρκετής, ώστε να χαθεί λίγος ακόμη πολύτιμος χρόνος.

Μια φορά κι έναν καιρό, πάνω στη σχολική μου τσάντα ήταν γραμμένοι με μαύρο μαρκαδόρο στίχοι από το σχετικό τραγούδι των Floyd. Every year is getting shorter never seem to find the time. Κι έτσι είχε μείνει για αρκετά χρόνια μέσα μου, ένα ανήλεο κυνηγητό με το χρόνο. Χαμένο από χέρι. Μέχρι που ήρθε ο Αγγελάκας σε κάποια φάση αργότερα και ταρακούνησε το οικοδόμημα των Άγγλων:  “Δεν υπάρχει χαμένος καιρός, δεν υπάρχει. Κι οι ώρες που σκοτώνουμε επιζούν”. Ή, ακόμα καλύτερα, “Ο χρόνος είναι ένα θλιμμένο καρναβάλι”. Ο Αγγελάκας γενικά είχε την δύναμη της πειθούς πάνω μου, κι ας τραγουδούσε για καιρό, χρόνο και όχι για time. Μόνο τότε που είπε πως “ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός” δεν τον πίστεψα. Ακόμα δεν τον πιστεύω. Ας είναι.

Ναι, ο χρόνος περνάει. Γρήγορα, αργά, δεν έχει σημασία. Είναι περιορισμένα αυτά που θα προλάβουμε να κάνουμε στη ζωή μας. Το σίγουρο είναι πως όσα και να κάνουμε, πάντα αυτά που δεν θα προλάβουμε θα είναι πολύ περισσότερα. Το άλλο σίγουρο, πως και θα γεράσουμε και θα πεθάνουμε. Το ίδιο θα κάνουν και αυτοί που αγαπάμε και είναι γύρω μας. Κυριολεκτικά ή μεταφορικά. Κάποιοι νωρίτερα και κάποιοι αργότερα. Κι αυτό πάντα θα πονάει. The time is gone, the dance is over, I thought you’d have something more to say…

debaser

Time

Ticking away the moments that make up a dull day
You fritter and waste the hours in an offhand way.
Kicking around on a piece of ground in your home town
Waiting for someone or something to show you the way.

Tired of lying in the sunshine staying home to watch the rain.
You are young and life is long and there is time to kill today.
And then one day you find ten years have got behind you.
No one told you when to run, you missed the starting gun.

So you run and you run to catch up with the sun but it’s sinking
Racing around to come up behind you again.
The sun is the same in a relative way but you’re older,
Shorter of breath and one day closer to death.

Every year is getting shorter never seem to find the time.
Plans that either come to naught or half a page of scribbled lines
Hanging on in quiet desperation is the English way
The time is gone, the song is over,
Thought I’d something more to say.

 

Όλα τελικά ξαναγυρνάν σ’ εμάς

Δεν υπάρχει χαμένος καιρός,δεν υπάρχει
Οι ώρες που σκοτώνουμε επιζούν
Ένας θεός εκβιαστής τις συγκεντρώνει
κι όμηρους τις κρατάει
ώσπου τα λύτρα που ζητάει από μας να πληρωθούν
(Κι εμείς πληρώνουμε)

Όλα τελικά, όλα
Όλα τελικά ξαναγυρνάν σ’ εμάς

Τα δάκρυα σαν στεγνώνουν
δεν πεθαίνουν, δεν πεθαίνουν
Η θλίψη που σκορπάμε επιζεί
Σε δίχτυα αόρατα νεράιδες τη μαζεύουν
και περιμένουν την επόμενη αφορμή
(Που έτσι κι’ αλλιώς θα ‘ρθει)

Όλα τελικά, όλα
Όλα τελικά ξαναγυρνάν σ’ εμάς

Οι χαμένοι φίλοι
κι οι χαμένοι εχθροί,
τα παλιά παιχνίδια
κι η καινούρια σιωπή,
τα ταξίδια που ακυρώθηκαν,
τα γλέντια που αναβλήθηκαν,
οι ελπίδες που διαλύθηκαν,
τα λόγια που αγνοήθηκαν

Όλα τελικά, όλα
Όλα τελικά ξαναγυρνάν σ’ εμάς

 

Xρόνος

Καμιά στιγμή δεν κράτησε
πιο λίγο ή πιο πολύ από μια άλλη
Είμαστε εμείς μα σύντομα
θα΄μαστε κάποιοι άλλοι

Και πάντα θα βρισκόμαστε
πότε στη γη
και πότε στο φεγγάρι,
να φεύγουμε, να ερχόμαστε,
να σπάμε, να ενωνόμαστε
ξανά από την αρχή και πάλι

Να τραγουδάμε δυνατά
με μια πελώρια φωτιά μες το κεφάλι
ξανά από την αρχή και πάλι…

Ο χρόνος είναι ένα θλιμμένο καρναβάλι

Categories: αμπελοφιλοσοφίες, μουσική | Leave a comment

Θλίψη;

Τα έχω μες το κεφάλι μου από την Παρασκευή. Ίσως και πιο πριν. Κι είχα πει να μην γράψω τίποτα, αλλά μετά από τα όσα γράφτηκαν χθες και σήμερα, δεν μπορώ. Με πιάνουν τα διαόλια μου.

Δεν πήγα σε καμία πορεία χθες. Δεν είχα καμία θέση εκεί.

Δεν νιώθω καμία θλίψη για το μνημόνιο ένα, δύο, τρία, σαρανταπέντε χιλιάδες οχτακόσια δώδεκα. Όπως δεν είχα νιώσει και καμία “εθνική υπερηφάνεια” την τελευταία εικοσιπενταετία για όλα όσα έκαναν εθνικά υπερήφανους τους γύρω μου.

Ναι, κάποιοι υποφέρουν ήδη. Ναι, κάποιοι άλλοι πρόκειται να υποφέρουν. Δεν είναι οι ίδιοι – στην πλειονότητά τους – που συντηρούσαν αυτό το πολιτικό κατεστημένο τόσα χρόνια; Θυμάμαι κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’90, λίγο μετά τη λαίλαπα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που μιλούσα με ένα ζευγάρι μεσήλικων. Γνωστοί των γονιών μου. Φτωχοί άνθρωποι, πραγματικά φτωχοί. Όχι φτωχοί με 2 ιδιόκτητα σπίτια… Στο μπαλκόνι λοιπόν του διαμερίσματος που νοίκιαζαν και έμεναν, είχαν κρεμασμένη τη σημαιούλα της Νέας Δημοκρατίας. “Γιατί;”, τους είχα ρωτήσει τότε. “Α, παιδί μου. Εμείς είμαστε από τη Μικρά Ασία. Πάντοτε, οι γονείς μας ψήφιζαν Δημοκρατία εκεί. Έτσι κι εμείς, ψηφίζουμε Νέα Δημοκρατία εδώ”.

Είμαι περίεργος τι θα ψηφίσουν στις ερχόμενες εκλογές, αλλά έχω χάσει τα ίχνη τους πλέον. Πιθανώς να νιώθουν και δικαιωμένοι που δεν ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ, δικαιωμένοι για τον ήρωα Σαμαρά!

Το πρώτο συμπέρασμα που βγάζω απ’ όλα αυτά, είναι πως για τους πολλούς ο καπιταλισμός είναι καλός όταν είναι γεμάτη η τσέπη μας (βλέπε ’81 – ’07) και κακός όταν δεν είναι. Όταν δηλαδή η Ελλάδα ανήκει στο κλαμπ των χωρών που εξοντώνουν τους ανθρώπους στην Αφρική και την Ασία για την ευμάρειά της, όλα καλά. Όταν δεν ανήκει, τότε ο καπιταλισμός είναι κατάπτυστος και “ούούού, όχι άλλη εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο” και τέτοια όμορφα. Για μένα, ή χορεύεις ή δεν χορεύεις. Όχι με το ένα πόδι μέσα στην πίστα και το άλλο έξω. Ξηγημένα πράγματα και προσωπικά, χορεύω.

Το δεύτερο συμπέρασμα που βγάζω είναι ότι όπου υπάρχουν δύο αριστεροί, υπάρχουν απαραίτητα και τουλάχιστον τρεις αντικρουόμενες απόψεις. (Εντάξει, το παραδέχομαι: Δεν έφτασα τώρα σε αυτό το συμπέρασμα. Έχω φτάσει προ πολλού, απλά το κολλάω τώρα στο κείμενο γιατί ταιριάζει όμορφα)

Και πραγματικά, αυτό που ρωτούσα χθες τους φίλους που πήγαν στις συγκεντρώσεις, ήταν “γιατί;” Εδώ έφτασα σε σημείο να συμφωνώ με τον Βενιζέλο σε αυτά που έλεγε στη Βουλή! Που τα έλεγε εκ του ασφαλούς, το ξέρω, αλλά και πάλι! “Πείτε μου την αντιπρότασή σας στο μνημόνιο”, έλεγε και οι μεν απαντούσαν (ακόμα περισσότερο εκ του ασφαλούς) με τα ανεδαφικά του στυλ “πτώχευση τώρα”, ενώ οι δε με κάτι νομικές παπαριές πως “είναι αντισυνταγματική η ψήφιση των μέτρων κατ’ αυτόν τον τρόπο”. Ο τρόπος μας μάρανε…!

Όσοι πήγαν τελικά στις πορείες – συγκεντρώσεις, άθελά τους έγιναν πιόνια στο στημένο παιχνίδι “τα σπάω όλα και τρομάζω τους φιλήσυχους πολίτες”. Άθελά τους, ναι. Αλλά θα έπρεπε να είναι υποψιασμένοι. Αφού το έχεις ξαναδεί το έργο τόσες φορές, δεν προβλέπεις λίγο τι θα γίνει; Τραγικές φιγούρες “άθελά” τους και οι Θεοδωράκης – Γλέζος. Κάνε, ρε φίλε, την μάζωξη στο αεροδρόμιο ή – ακόμα καλύτερα – στην Εκάλη. Γιατί πρέπει να γίνει στη Βουλή απέξω; Μήπως σε ακούει κανείς από τους μέσα; Μπάλα βλέπουν οι άνθρωποι και καλά κάνουν!

Σε ένα προδιαγεγραμμένο σκηνικό, που όλοι γνωρίζουν ή θα έπρεπε να γνώριζαν τι θα συμβεί, έτσι γίνεται. Βλεπουν μπάλα την Κυριακή και παίζουν στο ελληνικό χρηματιστήριο τις καθημερινές, εκεί που μέσα στον τελευταίο μήνα μόνο κάποιοι που παίζουν σε τραπεζικές μετοχές έχουν κερδίσει έως και δυόμισι φορές το κεφάλαιό τους. Που την Παρασκευή – μετά τις δηλώσεις Καρατζαφέρη περί μη ψήφισης – είχαμε μία απόλυτα προβλεπόμενη πτώση του γενικού δείκτη κοντά στο 5% και σήμερα έχουμε μία απόλυτα προβλεπόμενη αντίστοιχη άνοδο. Και το πάρτι συνεχίζεται, για όποιον θέλει να δώσει το παρόν.

Τα πράγματα είναι ακριβώς όπως είναι. Έτσι ήταν πάντα. Έτσι ήταν πριν το ’81, που ο παππούς μου έπαιρνε σύνταξη 9000 δραχμές, έτσι έγινε μετά το ’81, που η σύνταξή του ανέβηκε αυτόματα στις 47000, έτσι θα γινόταν και τώρα – αν ζούσε – που η σύνταξή του θα περικοπτόταν. Όταν δηλαδή έκανε τις αυξήσεις (στην προκειμένη περίπτωση 422%) ο Αντρέας, βγήκε κανένας να διαμαρτυρηθεί ή έστω να εκφράσει μια δυσπιστία ως προς το πού βρέθηκαν αυτά τα λεφτά και τα δίνει; Όταν ψήφιζαν επί σειρά ετών υπερελλειμματικούς προϋπολογισμούς, γέμιζαν τα έντυπα και το ίντερνετ με κείμενα  αγανακτισμένων; Όταν κέρδισε καθαρά ο Γιωργάκης στις τελευταίες εκλογές λέγοντας απλά την παπαρίτσα “λεφτά υπάρχουν”, δεν τον ψήφισαν με την ελπίδα να κάνει όσα είχε κάνει ο πατέρας του;

Ε, εντάξει. Τόσο με ενδιαφέρουν τα κροκοδείλια δάκρυα στα τηλεοπτικά κανάλια, τα κείμενα που ανακυκλώνονται στο ίντερνετ και τα αντίστοιχα ποσταρίσματα στο φέισμπουκ.

debaser

 

Categories: Πολιτική | Leave a comment

I like U

Δεύτερος του δώδεκα. Αρχή, κι ας ονειρεύτηκα το βράδυ πως ήταν ήδη 29. Δεν είναι ακόμα…

Καλό μήνα, με αυτό για σημαία.

Κι όποιος έχει από την μαγική αλοιφή που αναγράφει ο ποιητής στην φωτό, παρακαλείται όπως επικοινωνήσει άμεσα μαζί μου. Προβλέπεται πως θα χρειαστεί!

debaser

 

I like each time I see your smile
each time I hear your laugh
each time I feel your mouth
god I like when you are chasing me
when you’ re teasing me
when you are craving me
I like the night we make love
the night you make me dream
the night you make me fly
yeah I like the day we took the plane
the day we took the car
the day we missed the train
oh I like the flower that you picked
the passion that you give
the one that you refill
what I love is when you stare at me
you melt away my fear and hope is heading in
I like you (repeat)

I like each time I see your smile
each time I hear your laugh
each time I feel your mouth
god I like when you are chasing me
when you’ re teasing me
when you are craving me
what I love is when you stare at me
you melt away my fear and hope is heading in
I like you (repeat)

Categories: μουσική, μπλα - μπλα | Leave a comment

Οι μελλοθάνατοι σας χαιρετούν

Το συζητάγαμε εχτές με τον JsL και ανακαλύψαμε ότι το παρακάτω κείμενο το διαβάσαμε και οι δύο στο άσχετο και μας άρεσε εξίσου.  Η δημοσίευσή του έγινε εδώ, αλλά πάρτε κι ένα πέιστ γιατί τ’ αξίζει:   (Κλικ για το συνοδευτικό άσμα…)

Πέντε πράγματα για τα οποία μετανοιώνουν οι μελλοθάνατοι

Μια νοσοκόμα που δούλεψε με ανθρώπους με ανίατες ασθένειες, μοιράζεται την εμπειρία της και δίνει πολύτιμες συμβουλές, σε μας τους μη-ετοιμοθάνατους… [Απ' το Arise India Forum, Μέσω του twitter του @RenoDakota].

“Για πολλά χρόνια δούλεψα στην παρηγορητική φροντίδα ασθενών, κυρίως σε αυτούς που γυρνούσαν στα σπίτια τους για να πεθάνουν. Έζησα ξεχωριστές στιγμές, όντας μαζί τους για τις τελευταίες 3 με 12 εβδομάδες της ζωής τους. 

 

Οι άνθρωποι ωριμάζουν πολύ όταν αντιμετωπίζουν το θάνατό τους. Έχοντας βιώσει μεγάλη γκάμα συναισθημάτων (άρνηση, φόβο, θυμό, στεναχώρια, περισσότερη άρνηση) στο τέλος ένιωθαν την πολυπόθητη αποδοχή: Κάθε ασθενής γαλήνευε, τελικά, πριν πεθάνει. 

 

Όταν τους ρωτούσα αν μετάνιωναν για κάτι ή αν θα έκαναν κάτι διαφορετικά, είδα ότι υπήρχαν πολλά κοινά στις απαντήσεις τους. Να πέντε – αυτά που άκουσα πιο συχνά: 

1. Εύχομαι να είχα το κουράγιο να ζήσω τη ζωή μου όπως την ήθελα στ’ αλήθεια, κι όχι όπως περίμεναν οι άλλοι να τη ζήσω.  

Όταν κανείς συνειδητοποιεί ότι η ζωή του σχεδόν τελείωσε, βλέπει πιο καθαρά πόσα (σημαντικά) όνειρά του δεν πραγματοποίησε. Οι περισσότεροι δεν είχαν κάνει ούτε τα μισά και τώρα έφευγαν ξέροντας ότι γι’ αυτό έφταιγαν οι επιλογές που είχαν κάνει – ή δεν είχαν κάνει.  

Είναι σημαντικό να προσπαθήσεις να πραγματοποιήσεις κάποια απ’ τα όνειρά σου – με το που χάνεις την υγεία σου ίσως να είναι αργά. 

2. Εύχομαι να μην δούλευα τόσο σκληρά.  

Αυτό μου το είπαν σχεδόν όλοι οι άντρες ασθενείς μου. Έχασαν τα παιδικά χρόνια του γιου ή της κόρης τους, δεν έζησαν όσο θα μπορούσαν συντροφιά με το έτερό τους ήμισυ, δεν διασκέδασαν όσο ήθελαν. 

Απλοποιώντας τον τρόπο ζωής σας και κάνοντας συνειδητές επιλογές κατά τη διάρκειά της είναι δυνατόν να ζήσετε με λιγότερα απ’ όσα νομίζετε. Και δημιουργώντας περισσότερο χώρο στη ζωή σας, γίνεστε πιο ευτυχισμένοι και ανοιχτοί σε νέες ευκαιρίες – πιο ταιριαστές με τον νέο τρόπο ζωής σας. 

3. Εύχομαι να είχα το κουράγιο να εκφράσω τα συναισθήματά μου. 

Πολλοί άνθρωποι καταπίεζαν τα συναισθήματά τους για αποφύγουν τσακωμούς ή για να μη στεναχωρήσουν τους άλλους. Το αποτέλεσμα ήταν πως συμβιβάστηκαν με μια μέτρια ζωή. Πολλές ανίατες ασθένειές τους σχετίζονταν, εν μέρει, με την πικρία και την αναπόφευκτη μνησικακία που κουβαλούσαν σ’ ολόκληρη τη ζωή τους. 
Δε μπορούμε να ελέγχουμε τις αντιδράσεις των άλλων. Παρ’ ό,τι όμως οι άλλοι μπορεί αρχικά να αντιδράσουν άσχημα αν αρχίσετε να μιλάτε με ειλικρίνεια, μακροπρόθεσμα οι σχέσεις σας θα γίνουν πιο υγιείς και πιο  ουσιαστικές. Αν δεν γίνουν, τότε απλώς ξεφορτώνεστε μια τοξική σχέση απ’ τη ζωή σας. Σε κάθε περίπτωση κερδίζετε.  

4. Εύχομαι να είχα κρατήσει επαφή με τους φίλους μου.  

Συχνά οι ασθενείς δεν είχαν συνειδητοποιήσει πλήρως τα ωφέλη μιας παλιάς, καλής φιλίας – μέχρι τότε. Και τότε συχνά ήταν αργά για να εντοπίσω τα άτομα απ’ το παρελθόν τους.

Πολλοί είχαν απορροφηθεί τόσο με τις ζωές τους που είχαν αφήσει καταπληκτικές φιλίες να μαραθούν. Συχνά οι ετοιμοθάνατοι μετάνιωναν βαθιά που δεν είχαν “ξοδέψει” περισσότερα σε μια φιλία. Όλοι ανεξαιρέτως νοσταλγούν τους φίλους τους όταν πεθαίνουν. 
Ούτε τα λεφτά ούτε η κοινωνική θέση απασχολούν τους ανθρώπους τις τελευταίες στιγμές της ζωής. Αυτό που μένει τότε σε όλους είναι η αγάπη και οι σχέσεις τους με άλλους ανθρώπους. Κυρίως όμως η αγάπη. 

5. Εύχομαι να είχα αφήσει τον εαυτό μου να νιώσει ευτυχισμένος.  

Παραδόξως γι’ αυτό μετανιώνουν πολλοί ετοιμοθάνατοι. Οι περισσότεροι δεν είχαν καταλάβει, μέχρι το παρά πέντε, ότι η ευτυχία είναι επιλογή. Είχαν μείνει προσκολλημένοι σ’ αυτά που είχαν μάθει, στις συνήθειές τους. Η “ασφάλεια” του οικείου δεν τους είχε αφήσει να αλλάξουν ποτέ.

 

Ο φόβος της αλλαγής τούς είχε κάνει να υποκρίνονται στους άλλους (αλλά και στους εαυτούς τους!) ότι ήταν απολύτως ευχαριστημένοι με τη ζωή τους, όπως ακριβώς ήταν. Τώρα όμως μου έλεγαν πως ήθελαν να γελάσουν και πάλι με την ψυχή τους, να σαχλαμαρίσουν ξανά…

 

ΥΓ. Όταν είσαι στο νεκροκρέβατό σου, το τελευταίο πράγμα που σε απασχολεί είναι το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα.

Πόσο τέλειο θα ‘ταν αν μπορούσες να ελευθερωθείς απ’ όλα αυτά, να αφεθείς και να χαμογελάσεις αβίαστα ξανά – πολύ πριν από το θάνατό σου…”

 

Για να το κλείσω πιο όμορφα, βάζω και δύο βιντεάκια. Ένα με έναν τύπο που ο θάνατος του πέρασε ξυστά και καλά θα κάνει να σκεφτεί καλά πλέον τα 5 προαναφερθέντα σημεία, κι ένα με κάτι πιτσιρίκια στην Ταϊλάνδη που  το ‘χουν πιάσει το νόημα.

debaser

 

 

Tom, get your plane right on time.
I know your part’ll go fine.
Fly down to Mexico.
Da-n-da-da-n-da-n-da-da and here I am,
The only living boy in New York.

I get the news I need on the weather report.
I can gather all the news I need on the weather report.
Hey, I’ve got nothing to do today but smile.
Da-n-da-da-n-da-da-n-da-da here I am
The only living boy in New York

Half of the time we’re gone but we don’t know where,
And we don’t know where.

Here I am……….

Half of the time we’re gone but we don’t know where,
And we don’t know where.

Tom, get your plane right on time.
I know you’ve been eager to fly now.
Hey let your honesty shine, shine, shine now
Da-n-da-da-n-da-da-n-da-da
Like it shines on me
The only living boy in New York,
The only living boy in New York.

Here I am……………….

Here I am……………..

Categories: αμπελοφιλοσοφίες, Κοινωνία, μπλα - μπλα | Leave a comment

Burning Benches

Οι morning runner έχουν ήδη διαλυθεί ως μπάντα (δυστυχώς), αλλά ιδίως αυτό το κομμάτι τους θα παίζει για πολλά χρόνια ακόμη. Σήμερα έχει την τιμητική του στα ηχεία του υπολογιστή μου και στο μυαλό μου… Βιντεάκι – μπόνους αυτή η πανέξυπνη διαφήμιση, που αναδεικνύει την προκατάληψη των ανθρώπων στις “προοδευτικές” κοινωνίες μας.

Let us make amends
We’re not overly good friends
But it’s not heaven without you

You can have it all
We’ll see mountains fall
But it’s not heaven without you

 

Let us make amends
We’re not overly good friends
But its not heaven without you

You can have it all
We’ll see mountains fall
But its not heaven without you

It’s a symphony distorting
When we’re not talking
But its not heaven without you

And I’m not burning benches
‘Cause the ash will make me choke
It was me who always spluttered
Every time we spoke
You can have it all

There’s just something different
With the air about you
The signs, the shapes, the numbers
Then give me a clue
You can have it all

And I’m not burning benches
‘Cause the ash will make me choke
It was me who always spluttered
Every time we spoke
You can have it all

 

Categories: μουσική | Leave a comment

Αριστεράχαχαχα!

Αγαπητέ αριστερέ,

ξύπνησα σήμερα με διάθεση να σου τα χώσω. Βοήθησαν σίγουρα τα δημοσιεύματα που διάβασα πως “Το ΚΚΕ καλεί σε γενικό ξεσηκωμό σχετικά με το καινούργιο νομοσχέδιο γαι τα ναρκωτικά“, καθώς επίσης και για τις εμετικές αντιδράσεις του ΚΚ Βορείου Κορέας, αμέσως μετά το θάνατο του ΓΓ – δικτάτορά τους. Αλλά δεν είναι αυτά, κατά βάση…

Είναι που πλέον με πιάνουν τα γέλια κάθε φορά που πιάνω την κουβέντα με κάποιον του αριστερού χώρου και αρχίζει να μου μιλάει για “κοινωνική δικαιοσύνη” και κουραφέξαλα, την ώρα που 1. Δεν θα ήθελε ποτέ μάλλον ο ίδιος να βρεθεί σε θέση εξουσίας, ώστε να δουλέψει για την “κοινωνική δικαιοσύνη”, ενώ 2. Ακόμη κι αν ήθελε και αν τα κατάφερνε να βρεθεί, μόνο αυτό δεν θα έκανε τελικά. Όσοι ιδεολόγοι κατάφεραν να ανελιχθούν σε θέση εξουσίας ιστορικά (δεν έχει συμβεί στην Ελλάδα), είτε συμβιβάστηκαν, είτε εξοντώθηκαν, είτε ξέχασαν πως η βασική αντίθεση της αριστεράς από το συντηριτισμό είναι η αγάπη για την ομορφιά, την τέχνη, τον έρωτα.

Αυτά είναι, αγαπητέ αριστερέ, τα στοιχεία που (θα έπρεπε να) σε διαφοροποιούν από τα φασιστοειδή κάθε λογής. Και βάλε την “ετεροχρονισμένη δομική αντιπαλότητά” σου όπου νομίζεις.

Μέχρι να καταλάβεις τη φράση του Γούντι Άλεν (από το Αννι Χωλ) “That sex was the most fun I’ve ever had without laughing” ή να καταλάβω εγώ πως ” η πάλη των τάξεων παραμένει ιστορικά αδικαίωτη, ενώ η διεθνής καπιταλιστική μεθοδολογία σαμποτάρει την πρωτοβουλία της κολχόζνικης ιδιοκτησίας με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένας σεχταρισμός που αποπροσανατολίζει τις μάζες και τις αφήνει σε ένα τέλμα ιδεολογικής σύγχισης με ανεπανόρθωτες συνέπειες στην ανάπτυξη του κινήματος της εργατικής τάξης και της αποδέσμευσής της από τα ιμπεριαλιστικά δεσμά”, καλά να ‘μαστε – μακριά κι αγαπημένοι.

* Το άσμα της ημέρας είναι η διασκευή των Garbage στο Who’s gonna ride your wild horses των U2 …

You’re dangerous ’cause you’re honest
You’re dangerous, you don’t know what you want
Well you left my heart empty as a vacant lot
For any spirit to haunt

Hey hey sha la la
Hey hey

You’re an accident waiting to happen
You’re a piece of glass left in a beach
Well, you tell me things I know you’re not supposed to
Then you leave me just out of reach

Hey hey sha la la
Hey hey sha la la

Who’s gonna ride your wild horses?
Who’s gonna drown in your blue sea?
Who’s gonna ride your wild horses?
Who’s gonna fall at the foot of thee?

Well you stole it ’cause I needed the cash
And you killed it ’cause I wanted revenge
Well you lied to me ’cause I asked you to
Baby, can we still be friends?

Hey hey sha la la
Hey hey sha la la

Who’s gonna ride your wild horses?
Who’s gonna drown in your blue sea?
Who’s gonna ride your wild horses?
Who’s gonna fall at the foot of thee?

Oh, the deeper I spin
Oh, the hunter will sin for your ivory skin
Took a drive in the dirty rain
To a place where the wind calls your name
Under the trees the river laughing at you and me
Hallelujah, heavens white rose
The doors you open
I just can’t close

Don’t turn around, don’t turn around again
Don’t turn around, your gypsy heart
Don’t turn around, don’t turn around again
Don’t turn around, and don’t look back
Come on now love, don’t you look back!

Who’s gonna ride your wild horses?
Who’s gonna drown in your blue sea?
Who’s gonna taste your salt water kisses?
Who’s gonna take the place of me?

Who’s gonna ride your wild horses?
Who’s gonna tame the heart of thee?

Categories: Κοινωνία, μουσική, Πολιτική | Leave a comment

Ράδιο Lollipop

Τραγούδι – κόλλημα από το πρωί, το έχω στο “ριπίτ” και δε λέω να το βαρεθώ… Τι ωραίος ο Παυλίδης!!

Ράδιο Lollipop

Άκουσα ειδήσεις το πρωί, η φωνή που λέει τα νέα
είπε πως σήμερα η ζωή στη γη θα είναι πολύ ωραία

Είπε πως θα έρθουνε βροχές και καταιγίδες
θα πέφτουν δίπλα κεραυνοί μα εσύ θα λες πως δεν μας είδες
Μια τεράστια καρδιά θα χτυπάει ψηλά πάνω απ’ την πόλη
μα εσύ κοιτώντας χαμηλά θα λες που να ‘χουν πάει όλοι

Είπε πως θα φτάσουν οι φωτιές ως το μπαλκόνι
μα εσύ θλιμμένη και σκυφτή θα λες πάλι μ’ αφήσαν μόνη
Ένα ιπτάμενο χαλί η ζωή μπροστά θα σου’ χει στρώσει
μα εσύ θα ψάχνεις το κλειδί ξανά και κάποιον να σε σώσει

Άκουσα ειδήσεις το πρωί, η φωνή που λέει τα νέα
είπε πως σήμερα η ζωή στη γη θα είναι πολύ ωραία

Categories: μουσική | 1 Comment

Love and Other Drugs

Ο καθένας μπορεί να έχει την άποψή του όσον αφορά την αγάπη και τον έρωτα. Και μπράβο. Προσωπικά, θεωρώ πως ο έρωτας είναι ζωή και η ζωή δεν αξίζει δίχως έρωτα. Καθόλου τυχαία, την ίδια άποψη μοιράζονται αν όχι όλοι, τουλάχιστον οι περισσότεροι από τους ανθρώπους στους οποίους έχω αποφασίσει να είμαι δορυφόρος τους.

Με αυτή τη διάθεση, πάμε για το πρώτο κείμενο της νέας χρονιάς… Πάτημα για άσμα, και μετά επόμενη γραμμή.

Έτυχε και είδα χθες το Love and other drugs, μια ταινία που έβαλα για μεταμεσονύχτια προβολή και που – παρά τις αντίθετες προβλέψεις – κατάφερε να με καθηλώσει ως το τέλος της και για λίγο μετά. Την ξεκίνησα για να δω χαζοκωμωδιούλα και μου προέκυψε μια πολύ όμορφη και ανθρώπινη ιστορία, με γεμάτο εκπλήξεις σάουντρακ και ολοκληρωμένη σκηνοθεσία.

Ένας τύπος που ξέρει πολύ καλά τι δεν θέλει να κάνει στη ζωή του, αλλά έχει πρόβλημα να βρει τι θέλει να κάνει. Έχοντας βαρεθεί να κυνηγάει γυναίκες τη μία μετά την άλλη. Μια τύπισα που πάσχει από πρώιμο στάδιο πάρκινσον. Έχοντας χάσει την πίστη της στον έρωτα, θεωρώντας πιο ανώδυνες τις εφήμερες σχέσεις. Γύρω τους, διάφοροι άλλοι χαρακτήρες – καρτούν, σε δεύτερη μοίρα. Μια σχέση που μοιάζει καταδικασμένη εξ’ αρχής να αποτύχει, χτισμένη χωρίς καθόλου θεμέλια.

Ο ξεχασμένος σκηνοθέτης Edward Zwick, είχε κάνει κάποτε επιτυχίες με τα Glory και Legends of the Fall. Καμία σχέση με ρομαντισμό. Φαίνεται όμως πως πλησιάζοντας τα εξήντα του, κάτι ξύπνησε μέσα του. Φαντάσματα του παρελθόντος; Δεν αποκλείται, αν και μάλλον τώρα πια είναι αργά για να τα ξορκίσει… Όπως και να έχει, η εμπειρία του πίσω από τις κάμερες αποδεικνύεται πολύτιμη σε πολλά πλάνα.

Αν (ξανα)είδατε πρόσφατα – ελέω εορτών – τα The Notebook και Love Actually, είναι ευκαιρία να συμπληρώσετε μια όμορφη τριλογία.

Καλή χρονιά, με έρωτα και τρέλες. Ολ γιου νιντ ιζ λοβ…

debaser

The Wild Ones – Suede

There’s a song playing on the radio
Sky high in the airwaves on the morning show
And there’s a lifeline slipping as the record plays
And as I open the blinds in my mind I’m believing that you could stay

And oh if you stay I’ll chase the rainblown fears away
We’ll shine like the morning and sin in the sun
Oh if you stay
We’ll be the wild ones, running with the dogs today

There’s a song playing through another wall
All we see and believe is the D.J. and debts dissolve
And it’s a shame the plane is leaving on this sunny day
Cause on you my tattoo will be bleeding and the name will stain

But oh if you stay we’ll ride from disguised suburban graves
We’ll go from the bungalows where the debts still grow every day

And oh if you stay I’ll chase the rainblown fears away
We’ll shine like the morning and sin in the sun oh if you stay
We’ll be the wild ones running with the dogs today
We’ll be the wild ones running with the dogs today

 

Categories: μουσική, μπλα - μπλα, ταινίες | 1 Comment